จะฉวยจังหวะนั้นโต้กลับด้วยของประหลาดสารพัด จนชายผอมแห้งต้องร้องโอดโอย“ฮ่า! เจอกระจกวิเศษของผมซะ!”ไป๋หลี่พั่งพั่งล้วงมือเข้าไปในผ้าขนหนู หยิบกระจกกลมโบราณออกมา ก่อนจะส่องไปยังอีกฝ่าย แสงจันทราที่สะท้อนจากกระจก สาดเข้าที่ใบหน้าชายผอมแห้ง ร่างของเขาพลันชะงักค้าง!ทันใดนั้น ชายผอมแห้งรู้สึกราวกับมีคนเอาค้อนมาทุบหัวอย่างจัง สมองมึนเบลอ ใบหน้าซีดเผือดในพริบตา“การโจมตีทางจิตวิญญาณ……”เขาพยายามประคองสติ ควบคุมร่างกายให้ทรงตัวได้ มองไปยังไป๋หลี่พั่งพั่งด้วยแววตาโกรธแค้น แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร ไป๋หลี่พั่งพั่งก็ยิ้มกริ่ม ยกดาบใหญ่ในมือขึ้นฟาดฟันอีกครั้ง!เงาดาบมากมายราวกับสายฝน พุ่งเข้ากลืนกินร่างชายผอมแห้ง ฝุ่นควันฟุ้งตลบอบอวลไป๋หลี่พั่งพั่งยืนเท้าเอว มืออีกข้างถูจมูกอย่างยโส “ฮึ! ขั้นฉือกระจอกๆ ช่างน่าขันสิ้นดี”สิ้นเสียง ร่างหนึ่งพลันปรากฏขึ้นด้านหลัง รวดเร็วดั่งภูตผี!ชายผอมแห้งครึ่งตัวเปื้อนเลือดสด ใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว ราวกับจะกลืนกินไป๋หลี่พั่งพั่งทั้งเป็น! เขายกแขนขวาขึ้นสูง ฟาดลงมาที่ต้นคอของไป๋หลี่พั่งพั่งอย่างฉับไว!ฝ่ายถูกลอบโจมตีรู้สึกเย็นวาบที่ท้ายทอย คิดในใจว่าแย่แล้ว กำลังจะหลบหนีอย่างเร่งรีบ ก็ได้ยินเสียงครางแผ่วดังมาจากด้านหลังเห็นชายคนหนึ่งสวมชุดดำและหมวกทรงสูง ปรากฏตัวอยู่ด้านหลังเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ในมือถือดาบตรง ปลายดาบแทงทะลุหัวใจของชายผอมแห้ง เลือดสดไหลรินลงมาตามป
