“จริงๆ แล้ว ปัญหานี้ถึงแม้จะร้ายแรง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะแก้ไขไม่ได้ เพียงแต่ต้องใช้เวลาเป็นจำนวนมาก ผู้เชี่ยวชาญด้านวรยุทธ์มากมายในโลกต่างก็เป็นเช่นนี้ เพียงฝึกฝนอย่างหนักหน่วงสักยี่สิบถึงสามสิบปี ก็สามารถบรรลุระดับที่สูงได้”เมื่อได้ยินคำว่า ‘ยี่สิบถึงสามสิบปี’ ใบหน้าของหลินชีเยี่ยพลันเศร้าหมอง“แต่ฉันคิดว่าสาเหตุที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่ตรงนี้” ครูฝึกหันพูดต่อ“แล้วมันคืออะไรครับ?”“นายเคยคิดบ้างไหม ว่าที่จริงแล้วนายอาจจะไม่เหมาะกับการใช้ดาบ? หรือพูดให้ถูกก็คือ ไม่เหมาะกับการใช้ดาบแบบนี้” หันลี่มองเข้าไปในดวงตาของคู่สนทนาหลินชีเยี่ยชะงักงัน“พูดตามตรง พรสวรรค์ในการใช้ดาบของนายนั้นไม่ได้สูงส่งอะไร เหล่าคนที่มีพรสวรรค์อย่างแท้จริง แม้จะเป็นการสัมผัสดาบครั้งแรก ต่อให้ท่าทางการกวัดแกว่งดาบจะดูงุ่มง่าม แต่มันก็จะมี ‘ความงดงาม’ บางอย่างที่อธิบายไม่ได้……”“น่าเสียดายที่ฉันไม่เห็นสิ่งนั้นในตัวนาย”ครูฝึกหันพูดต่อ “แน่นอนว่า ฉันไม่ได้หมายความว่านายไม่มีพรสวรรค์ ในโลกนี้มีผู้คนมากมาย คนที่มีพรสวรรค์โดยกำเนิดนั้นมีไม่มากนัก เพียงแค่หมั่นฝึกฝน วิชาดาบของนายก็ย่อมบรรลุผลได้ แต่ถ้าอยากจะไปให้ถึงขั้นที่สูงกว่านั้นมันยากมาก”“ที่ฉันพูดมาตั้งนานก็แค่อยากจะเตือนนาย ว่าบางทีนายอาจจะค้นพบเส้นทางที่เหมาะกับตัวเองมากกว่านี้ก็ได้”“เส้นทางที่เหมาะกับตัวเอง……” หลินชีเยี่ยพึมพำหันลี่ตบไหล่เขา “ลองคิดให้ดีล่ะ ฉันจะไปดูค