ตากวาดมองเหล่าทหารใหม่ ก่อนจะชี้ไปที่หลินชีเยี่ย ซึ่งยืนอยู่ข้างๆ ไป๋หลี่พั่งพั่ง“นาย ขึ้นมา”“ครับ”หลินชีเยี่ยกระโดดขึ้นไปบนแท่นประลองอย่างคล่องแคล่ว เขายืนอยู่ตรงหน้าครูฝึกหัน แล้วยื่นมือรับดาบไม้“นาย……ไม่มีวัตถุต้องห้ามใช่มั้ย?” ครูฝึกหันพินิจหลินชีเยี่ยอย่างสงสัย“ไม่มีครับ”“ดี สิ่งที่ฉันเพิ่งสอนไปจำได้หมดรึยัง?”“จำได้แล้วครับ”“อืม ต่อไปฉันจะสอนกระบวนท่าโจมตีแบบใหม่ นายอาจจะรับมือไม่ไหวนะ แต่ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะไม่ใช้แรงเยอะ” ครูฝึกหันดูอารมณ์ดีขึ้นมากเมื่อเห็นว่าในที่สุดก็มีคนปกติมาให้สอนเขาหันไปทางทหารใหม่ทั้งหมดแล้วอธิบาย “เมื่อกี้ฉันได้สอนกระบวนท่าดาบพื้นฐานไปแล้ว ตอนนี้จะสาธิตท่าฟันดาบขั้นสูงให้ดู กระบวนท่านี้ใช้ประโยชน์จากจุดบอดสายตาของมนุษย์ ในขณะเดียวกันก็สามารถใช้ประโยชน์จากความเร็วของดาบได้อย่างเต็มที่ ซึ่งมีประสิทธิภาพสูงและทรงพลังมาก”“ต่อไปฉันจะสาธิตให้ดู”ครูฝึกหันกลับมาเผชิญหน้ากับหลินชีเยี่ย ก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว แล้วฟันดาบไม้ออกไปอย่างฉับพลัน โจมตีหลินชีเยี่ยจากมุมที่คาดเดาได้ยาก!เกร้ง!เสียงกระทบดังเบาๆหลินชีเยี่ยใช้มือข้างเดียวจับดาบ ป้องกันการโจมตีอันรวดเร็วและรุนแรงนี้ได้อย่างง่ายดายครูฝึกหัน “(°?°)?”หลินชีเยี่ย “(￣▽￣)~*เยี่ยม! ทักษะดาบยอดเยี่ยมมาก!”คนทั้งสองยืนประจันหน้ากัน ประสานสายตากันอย่างไม่ลดละครูฝึกหันอ้าปากค้าง สายตาราวกับจะพูดว่า ‘นายป้องกันได้ยังไง?’
