าทางยียวน“นายทหารใหม่ นายชื่ออะไร?”“เสิ่นจู๋ชิงครับ”“เอาล่ะ มีใครไม่พอใจอีกไหม?”“ผมก็ไม่พอใจ!”“ผม!”“ผมด้วย!!”……เมื่อมีเสิ่นจู๋ชิงเป็นแกนนำ คนที่ไม่ยอมรับก็เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มีคนยกมือขึ้นเกือบครึ่งหนึ่งของแถวด้านหลัง ไป๋หลี่พั่งพั่งสะกิดหลินชีเยี่ย“ชีเยี่ย คุณล่ะ?”“ฉัน? ฉันยอมรับ”“……ทำไมล่ะ?”“เพราะสิ่งที่เขาพูดมันถูกต้อง” ภาพฝนที่ชะล้างทุกสิ่ง และราชาหน้ากากปีศาจท่ามกลางสายฝนโปรยปรายปรากฏขึ้นในหัวของหลินชีเยี่ย รวมถึงอสรพิษหนานต้าที่ยืนอยู่ในความมืด มีสติปัญญาที่ยอดเยี่ยม และลอบวางแผนได้อย่างแยบยล……พวกเขาไม่เคยสัมผัสกับสิ่งลี้ลับ ไม่รู้ว่าสิ่งเหล่านั้นมีอยู่จริง……ดวงตาของหลินชีเยี่ยหรี่ลงเล็กน้อย “ฉันรับรองได้เลยว่า หากพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับสิ่งลี้ลับสองอย่างที่ฉันเคยพบจริงๆ ในบรรดาสองร้อยกว่าคนนี้จะมีชีวิตรอดไม่เกินสิบคน”“ยิ่งไปกว่านั้น บนโลกใบนี้ยังมีสิ่งลี้ลับที่แข็งแกร่งกว่า และน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านี้อย่างแน่นอน……หากฉันต้องเผชิญหน้ากับพวกมันในยามนี้ คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตายยังไง”“คุณเคยเห็นสิ่งลี้ลับไหม? มันร้ายกาจมากหรือ?”“ร้ายกาจมาก”“เอาล่ะ ถ้าคุณพอใจ ผมก็พอใจ” ไป๋หลี่พั่งพั่งกล่าวอย่างไร้เหตุผลบนเวที มุมปากของหยวนกังยกขึ้นเล็กน้อย เขาพยักหน้าแล้วพูดต่อ“เอาล่ะ ในเมื่อพวกนายหลายคนไม่พอใจ งั้นฉันจะให้โอกาสพวกนาย เป็นโอกาสที่จะได้รู้จักตัวเอง”สิ้นเสียง เขาก็หยิบว
