นไปด้วยของใช้ในชีวิตประจำวัน ขณะนั้นเองก็มีกลุ่มครูฝึกยืนอยู่หน้าประตูพลางชี้บุหรี่ที่วางเรียงรายอยู่บนผนังแล้วพูดคุยกัน“นั่นคือสถานีเสบียง” ครูฝึกหงเหลือบมองค่ายฝึกอบรมแห่งนี้เป็นระบบปิด ที่นี่ไม่ต้องใช้เงิน หากข้าวของเครื่องใช้เสียหายก็สามารถมาที่นี่เพื่อรับของใหม่ได้ ยังมีทั้งขนมปัง น้ำ บุหรี่ สิ่งของพวกนี้ล้วนกำหนดโควต้าต่อเดือนสำหรับทุกคน จึงรับรองว่าพอใช้ตอนที่ทั้งสองคนเดินผ่าน ครูฝึกในสถานีเสบียงดูเหมือนจะค้นพบบางอย่าง ทุกคนหันมามองหลินชีเยี่ยพร้อมกันพร้อมกับชี้มาทางนี้หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว “พวกเขามองผมทำไม?”“ตัวแทนของเซราฟเป็นของหายาก พวกเขาจึงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็นเรื่องปกติ” ครูฝึกหงตอบ“ก่อนหน้านี้ ไม่มีตัวแทนเข้าร่วมค่ายฝึกเหรอครับ?”“มีสิ” ครูฝึกหงพยักหน้า “ตัวแทนคนก่อนที่ออกไปจากค่ายฝึกอบรม กลายเป็นหัวหน้าหน่วยรบพิเศษ [เร้นลับ]แล้ว”“[เร้นลับ]?” หลินชีเยี่ยชะงัก ถ้าเขาจำไม่ผิด เวินฉีโม่เคยเล่าวีรกรรมของหน่วยรบพิเศษหน่วยนี้ให้เขาฟังมาก่อน“เขาเป็นตัวแทนของเทพเจ้าองค์ไหนครับ?”“เรื่องนี้……อีกสองวันนายก็รู้เอง” ครูฝึกหงแย้มยิ้ม ไม่ตอบคำถามหงฮ่าวพาหลินชีเยี่ยเดินมาถึงโซนอาคารที่หนาแน่นแห่งหนึ่ง พร้อมกล่าวว่า “ที่นี่คือเขตหอพัก ทั้งหมดเป็นห้องคู่นายเป็นคนแรกที่มาถึง เชิญเลือกได้ตามสบายเลย”หลินชีเยี่ยพยักหน้า เดินดูรอบๆ บริเวณหอพัก แล้วเลือกห้องที่หันหน้าไปทางทิศใต้ ซึ่งมีแสงแด
