ลินชีเยี่ยจ้องเข้าไปในดวงตาหลี่อี้เฟย “แล้วนายก็โผล่มา การปรากฏตัวของนายมันแปลกประหลาดมากเหมือนตั้งใจจะล่อหงอิงออกไป แล้วทำให้ทั้งโรงเรียนเกิดจลาจล!”“จากนั้น หลี่อี้เฟยก็ปรากฏตัวขึ้นราวกับผู้กอบกู้โลก นำนักเรียนต่อสู้กับบริวารอสรพิษได้สำเร็จ กลายเป็นต้นแบบการเอาชีวิตรอดที่เหมือนหลุดออกมาจากตำรา!”“จริงๆ แล้วในตอนนั้น ฉันก็ยังไม่ได้สงสัยอะไรในตัวนาย… สิ่งที่ทำให้ฉันเริ่มสงสัยจริงๆ ก็คืออันชิงอวี๋” หลินชีเยี่ยจับจ้องไปที่อันชิงอวี๋ที่อยู่ด้านหลังหลี่อี้เฟยบิดคอไปด้านหลังอย่างน่าขนลุก จ้องไปยังเด็กหนุ่มร่างผอมบางที่สวมแว่นตาอันชิงอวี๋ดันแว่นตาขึ้นแล้วกล่าว “จำนวนบริวารอสรพิษที่รุมล้อมพวกเรานั้นมันแปลกๆ”“ตอนที่บริวารอสรพิษปรากฏตัว ทุกคนต่างก็วิ่งขึ้นไปชั้นบน มีเพียงห้องเรียนของพวกเราที่ใช้โต๊ะและเก้าอี้กั้นประตูหน้าต่างเอาไว้ แล้วปักหลักอยู่ข้างใน”“ยามนั้นอสรพิษส่วนใหญ่ขึ้นไปที่ชั้นสี่ บุกทะลวงทางเดินของพวกนาย หรือไม่ก็อยู่ที่ชั้นหนึ่งเพื่อตัดทางหนีของทุกคน มีเพียงสองตัวเท่านั้นที่พยายามพังเข้ามาในห้องเรียนตรงชั้นสาม”“โดยทั่วไปแล้ว เมื่อกลุ่มนักล่าเห็นเหยื่อสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งแข็งแกร่ง ยากที่จะเอาชนะ ในขณะที่อีกกลุ่มอ่อนแอจัดการได้ง่าย พวกมันมักจะรุมล้อมกลุ่มที่อ่อนแอกว่า นั่นก็คือพวกเรา”“ตอนแรก ฉันคิดว่าเป็นเพราะข้อมูลที่ต่างกัน บริวารอสรพิษตัวอื่นๆ ถูกพวกนายล่อไปที่ชั้นบน พวกมันไม่รู้
