นเข้ามาหาพวกเขา เอ่ยแผ่วเบาว่า“ห้ามมีความรักก่อนวัยอันควร……”นักเรียนหญิงทั้งหลาย “……”……หลินชีเยี่ยสะพายดาบวิ่งไปทั่วโรงเรียนอย่างรวดเร็ว เขายกมือขึ้นเปิดไมโครโฟน“พี่หงอิง เป็นไงบ้างครับ?”“เราพบร่องรอยบางอย่าง อสรพิษหนานต้าน่าจะมุ่งหน้าไปทางเหนือแล้ว”“เหนือ?” หลินชีเยี่ยชะงัก “ทางเหนือตรงไหน? โรงอาหาร? ตึกศิลปะ? สนามกีฬา? หรืออาคารเรียน?”“ไม่รู้สิ พวกเรากำลังตรวจสอบโรงอาหาร”“ตกลง งั้นผมไปดูที่ตึกศิลปะนะ” หลินชีเยี่ยเปลี่ยนทิศทางและวิ่งตรงไปที่ตึกศิลปะตึกศิลปะเป็นตึกที่สร้างขึ้นใหม่เมื่อประมาณห้าปีก่อน ไม่กี่ปีที่ผ่านมา ทั่วประเทศได้ส่งเสริมให้นักเรียนพัฒนาความเป็นเลิศทั้งด้านวิทยาศาสตร์และศิลปะ โรงเรียนจึงทุ่มทุนสร้างอาคารหลังนี้โดยเฉพาะทว่าหลังจากสร้างเสร็จ นักเรียนก็แทบไม่ได้เข้าเรียนศิลปะเลย หมือนกับว่าครูสอนศิลปะจะล้มป่วยอย่างไม่ทราบสาเหตุทุกครั้งที่มีคาบเรียนตึกศิลปะไม่สูงนัก มีเพียงสามชั้น แต่มีห้องหลากหลายประเภท ทั้งห้องวาดรูป ห้องปั้น ห้องฝึกเต้นรำ……หลินชีเยี่ยวิ่งไปตามทางเดินชั้นหนึ่งอย่างรวดเร็ว แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ เมื่อเขาวิ่งขึ้นไปยังชั้นสอง ทันใดนั้นก็ปรากฏภาพๆ หนึ่งขึ้นในการรับรู้ทางจิต……สีหน้าของหลินชีเยี่ยเปลี่ยนไปทันที…………“รั่วรั่ว… ทำไมเราไม่ออกจากโรงเรียนล่ะ มาหลบอยู่ในห้องดนตรีทำไม?” หลิวหย่วนโอบกอดหานรั่วรั่ว เหลือบมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างระแวดระวัง กระซิบถาม
