น……ว่าฉันเป็นผู้ชายที่กล้าหาญกว่าหลินชีเยี่ย!”หลังจากพูดจบ เขาก็ดึงมือหานรั่วรั่วตรงไปที่ประตูห้องเรียน แล้วเคาะประตูเสียงดัง ‘ก๊อก ก๊อก ก๊อก’“หลิวหย่วน นายทำบ้าอะไร?!” เสียงตะโกนของชายคนหนึ่งดังมาจากหน้าต่าง“ปล่อยพวกเราออกไป!” หลิวหย่วนตะคอก“พวกนายออกไปไม่ได้! หลี่อี้เฟยบอกว่าในพวกนายมีสัตว์ประหลาด!”“แม่งเอ๊ย! เหลวไหล!” หลิวหย่วนชี้หน้าชายคนนั้น “หลี่เฉียง! นายเบิกตาดูให้ดีๆ ฉันคือหลิวหย่วน! เธอคือหานรั่วรั่ว! พวกเราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน!”“แค่คำพูดของหลี่อี้เฟยคำเดียว พวกนายก็ขังพวกเราไว้ที่นี่งั้นเหรอ?”“รู้ไหมว่าการกระทำแบบนี้เรียกว่าอะไร? นี่มันเรียกว่าการกักขังหน่วงเหนี่ยวโดยมิชอบ!! ถ้านายไม่ปล่อยพวกเราออกไปก็เท่ากับทำผิดกฎหมายอยู่นะ!”“หลี่อี้เฟยน่ะเป็นบ้า! ถ้าเขาอยากทำผิดกฎหมาย พวกนายก็จะทำผิดกฎหมายตามเขาด้วยรึไง?!”เสียงของหลิวหย่วนดังก้องไปทั่วทั้งชั้น ดึงดูดความสนใจจากนักเรียนทุกคนได้ทันที เหล่านักเรียนที่รับผิดชอบเฝ้าหลิวหย่วนและคนอื่นๆ มีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย และเริ่มลังเลพวกเขายังเป็นเพียงนักเรียน จึงรู้สึกว่าการกักขังคนอื่นแบบนี้ไม่ค่อยดีนัก อีกอย่างคนที่ถูกขังก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นของตนเอง การกระทำแบบนี้ดูเหมือนจะเกินไปหน่อย“หลิวหย่วน! อย่ามาใส่ร้ายป้ายสีคนอื่น!” หลี่เฉียงยังคงยืนกราน “ตอนนี้เป็นสถานการณ์พิเศษ นายก็เห็นแล้วว่า มีเพื่อนนักเรียนหลายคนที่กลายเป็นสัตว์ประหล
