ียนคนนั้นมองเขาอย่างงุนงง “นายพูดว่าอะไรนะ?”“ครูใหญ่เพิ่งแจ้งมาว่า ให้ตัวแทนนักเรียนดีเด่นเป็นคนเชิญธง และจะต้องกล่าวสุนทรพจน์หลังจากเชิญธง ดังนั้นจึงต้องเปลี่ยนตัวผู้เชิญธงเป็นการชั่วคราวน่ะ” หลินชีเยี่ยพูดอย่างจริงจัง ยื่นมือออกไปคว้าธงในมือของนักเรียนคนนั้น“แต่ว่า นี่……”“ผมเป็นตัวแทนนักเรียนดีเด่นของชั้นมัธยมศึกษาที่ห้า หลี่อี้เฟย โปรดมอบธงให้กับผม ถ้ามีข้อสงสัยอะไร หลังจากเชิญธงเสร็จแล้วค่อยไปถามครูใหญ่ได้”หลินชีเยี่ยคว้าธงในมือของอีกฝ่ายโดยไม่มีท่าทีลังเล ยืนอยู่ในตำแหน่งที่ควรจะเป็นของเขา ใบหน้าเคร่งขรึมหลี่อี้เฟย “……”นักเรียนคนนั้นเกาหัวอย่างงุนงง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจกลับไปเข้าแถวกับเพื่อนร่วมชั้นของตัวเอง“หลินชีเยี่ย นายจะทำอะไรเนี่ย?” หลี่อี้เฟยอดถามไม่ได้ “ถ้าทำแบบนี้ นายจะต้องโดนทำโทษแน่ๆ……ไม่สิ ฉันก็จะโดนทำโทษด้วยนี่!”“ฉันเป็นคนแอบอ้างชื่อนายมาหลอกผู้เชิญธง ย่อมไม่เกี่ยวอะไรกับนาย” หลินชีเยี่ยกล่าวอย่างเฉยเมย “ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ฉันไม่ใช่นักเรียนแล้ว ไม่จำเป็นต้องปฏิบัติตามกฎของโรงเรียน…”“ฉันคือหน่วยพิทักษ์ราตรี”เสียงดนตรีอันศักดิ์สิทธิ์ดังขึ้น นักเรียน ครูอาจารย์ ผู้บริหาร……ทุกคนในสนามเงียบลง จ้องมองไปที่ธงในมือของผู้เชิญธง รอคอยให้การเชิญธงขึ้นสู่ยอดเสาหลินชีเยี่ยถือธง ยกเท้าก้าวเดินตามมาตรฐาน ตรงไปข้างหน้าตามจังหวะดนตรี“เอ๊ะ? พวกเธอดูผู้เชิญธงคนนั้นส
