“นายหมายความว่า……”“หลังเลิกคาบนี้จะเป็นพิธีเชิญธง ตอนนั้น……ฉันน่าจะพอรู้สถานการณ์คร่าวๆ ได้”หลินชีเยี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย……อาคารสำนักงาน“403 403……403! เจอแล้ว”หงอิงกับซือเสี่ยวหนานเดินมาถึงหน้าห้องทำงานของครูฝ่ายปกครอง ทั้งคู่หยุดเดินพลางสบตากัน ก่อนจะรีบหาตำแหน่งยืนอย่างรวดเร็วซือเสี่ยวหนานสะพายกล่องดำไว้ข้างหลัง ยืนอยู่ที่หน้าประตู ส่วนหงอิงก็หลบอยู่ข้างประตู เตรียมพร้อมบุกเข้าไปได้ทุกเมื่อซือเสี่ยวหนานกระแอมไอ แล้วยื่นมือไปเคาะประตูก๊อกๆๆ!หลังจากเคาะไปสามครั้ง ทั้งสองก็กลั้นหายใจรออยู่หลายวินาที ทว่าภายในห้องยังคงเงียบสนิทหงอิงขมวดคิ้วเล็กน้อย มองไปที่ซือเสี่ยวหนานซือเสี่ยวหนานเคาะประตูอีกสองสามครั้ง แต่ก็ยังไร้เสียงตอบรับหงอิงพยักหน้าให้เสี่ยวหนานถอยหลังไปสองสามก้าว เธอเดินไปยังหน้าประตู หยิบเส้นลวดบางๆ ออกมาจากกระเป๋า แล้วสอดเข้าไปในรูกุญแจแกร็ก!ได้ยินเพียงเสียงเบาๆ ประตูห้องก็ค่อยๆ เปิดออกภายในห้องว่างเปล่า ไม่มีผู้คนหงอิงเดินเข้าไปในห้องอย่างระมัดระวัง กวาดตามองรอบๆ เพื่อยืนยันว่าไม่มีใครอยู่จริงๆ จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก“พี่หงอิง คนที่นี่น่าจะเพิ่งออกไปได้ไม่นาน ถ้วยชายังอุ่นๆ อยู่เลย” ซือเสี่ยวหนานเอ่ยขณะเอื้อมมือไปแตะถ้วยชาบนโต๊ะ“น่าจะออกไปประชุม ถ้าไปเข้าห้องน้ำคงไม่ล็อกประตู” หงอิงพยักหน้าเล็กน้อย “เอาเป็นว่าค้นหาที่นี่ก่อน เผื่อจะเจอเบาะแสอะไรบ้าง”ซือเสี่ยวหนานพยักหน้า
