๋าลง ยันมือทั้งสองข้างบนขอบหน้าต่างแล้วก็ปีนเข้าไป“สมุดการบ้าน สมุดการบ้าน สมุดการบ้าน……เจอแล้ว!” หลี่อี้เฟยคลำหาอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหยิบสมุดออกมาดวงตาพลันเปล่งประกายเขาเก็บสมุดใส่กระเป๋า เดินมาที่หน้าต่าง เตรียมปีนออกไปเหมือนตอนเข้ามาทว่าในยามนั้น มีเงาร่างสองร่างปรากฏขึ้นตรงปลายทางเดินหลี่อี้เฟยเหลือบไปเห็นอีกฝ่าย ทั่วร่างสั่นสะท้าน รีบคุกเข่าลงหลบหลังกระเบื้องใต้หน้าต่าง‘ซวยชะมัด ดันมาเจอครูฝ่ายปกครองพอดี!’ หลี่อี้เฟยสบถในใจบุคคลทั้งสองที่เดินมาจากปลายทางเดิน คนหนึ่งคือ หลิวเสี่ยวเยี่ยน หัวหน้าห้องและตัวแทนวิชาภาษาจีน อีกคนหนึ่งคือครูฝ่ายปกครองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ห้าการที่เขาแอบปีนหน้าต่างเข้าห้องเรียนหลังเลิกเรียน เป็นเรื่องง่ายที่จะทำให้คนอื่นเข้าใจผิด ถ้าถูกครูฝ่ายปกครองจับได้ เขาคงโต้เถียงไม่ได้และย่อมโดนลงโทษสถานหนักดังนั้น หลี่อี้เฟยจึงแนบตัวชิดกำแพง ตั้งใจว่าจะรอให้ทั้งสองคนจากไปก่อน แล้วค่อยออกไปทั้งสองคนพูดคุยกันพลางเดินเข้ามาใกล้ห้องเรียนที่หลี่อี้เฟยซ่อนตัวอยู่ เขาได้ยินเสียงสนทนาของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน“……ดังนั้น พวกเธอต้องให้ความสำคัญกับวิชาภาษาจีน แล้วเลือกคนที่เขียนเรียงความเก่งที่สุดออกมาหนึ่งคนเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันระดับเมืองในครั้งนี้”“รับทราบค่ะคุณครู ห้องเรามีคนเขียนเรียงความเก่งๆ หลายคนค่ะ เช่น……”ระหว่างที่เดินคุยกัน ดูเหมือนครูฝ่ายปกครองจะเหนื่อยจึงห