้แล้ว ยังไม่รู้เลยว่าหัวหน้าเป็นอย่างไรบ้าง ราชาหน้ากากปีศาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จะจัดการได้ง่ายๆ นะ……จ้าวคงเฉิงนั่งอยู่ริมถนนอย่างไม่แยแส สูบบุหรี่อย่างใจลอยใจลอย……หืม?เหมือนจะมีบางอย่างผิดปกติ?จ้าวคงเฉิงตื่นจากภวังค์ ครุ่นคิดอยู่ครึ่งวินาที ก่อนจะลุกพรวดขึ้นยืน มองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว……เด็กหนุ่มคนนั้นหายไปไหนแล้ว!?จ้าวคงเฉิงยืนอ้าปากค้างสิบกว่าวินาที ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น“แม่ง เด็กนั่นหนีไปได้ยังไง?!”……“พี่ วันนี้ทำไมกลับมาดึกจัง?”หยางจิ้นถามอย่างสงสัย เมื่อเห็นหลินชีเยี่ยที่ดูเหนื่อยล้า “ไม้เท้านำทางของพี่หายไปไหน?”หลินชีเยี่ยเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะ แล้วฝืนยิ้มออกมา “ระหว่างทางเกิดเรื่องนิดหน่อย ก็เลยทำหล่นหายไปน่ะ”เพื่อไม่ให้หยางจิ้นเห็นบาดแผลข้างขมับ หลินชีเยี่ยจึงใช้ผ้าไหมสีดำพันไว้ที่เดิม ส่วนไม้เท้านำทางนั้นหักไปแล้วจริงๆ แทนที่จะเอากลับมาจนทำให้ครอบครัวต้องเป็นห่วงเป็นใย เขาจึงเลือกที่จะทิ้งมันไป“ไม่เป็นไร หายก็แค่ซื้อใหม่……แล้วเรื่องนั้นล่ะ เรียบร้อยแล้วเหรอ?”“อืม เรียบร้อยแล้ว”ลูกหมาสีดำกระโดดเข้ามาจากระเบียง เอาหัวถูขาของหลินชีเยี่ย แล้วล้มตัวลงนอนหันท้องขึ้นหลินชีเยี่ยย่อตัวลงอย่างไม่มีทางเลือก ลูบท้องมันพลางถามว่า “คุณป้ายังไม่กลับมาอีกเหรอ?”“คืนนี้แม่เข้างานกะดึก พรุ่งนี้เช้าถึงจะกลับมา”“งั้นเหรอ แล้วทำการบ้านเสร็จหรือยัง?”“ยังเหลืออีกนิดเดียวครับ”“ม.ต้นแล้วยังมี
