็นได้ชัดเจนและไกลกว่าตาเดิมของเขาเริ่มแรกเขาทำไม่ได้ ในช่วงห้าปีแรกที่ตาบอด เขาไม่ต่างจากคนตาบอดทั่วไป ต้องใช้เสียงและไม้เท้านำทางเพื่อรับรู้โลกเนื่องด้วยเหตุผลบางอย่าง ตั้งแต่ห้าปีก่อน ดวงตาของเขาเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง และตัวเขาก็เริ่มรับรู้สภาพแวดล้อมโดยรอบได้ในระดับเบื้องต้นตอนแรกมีเพียงไม่กี่เซนติเมตรเบื้องหน้าเท่านั้น ทว่าหลังจากนั้น เขาสามารถ ‘มองเห็น’ ได้ไกลและชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ในห้าปีต่อมา ตอนนี้ระยะที่เขา ‘มองเห็น’ ได้ไกลถึงสิบเมตรแล้วถ้าหากคนปกติมองเห็นได้เพียงสิบเมตร ดวงตาของเขาคงแทบไร้ประโยชน์แล้ว แต่สำหรับเด็กหนุ่มที่เคยสูญเสียแสงสว่างมาก่อน สิบเมตรนี้จึงมีความหมายมหาศาลสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ สิบเมตรที่เขา ‘มองเห็น’ นั้นมองข้ามสิ่งกีดขวางกล่าวอีกนัยหนึ่ง ภายในรัศมีสิบเมตรรอบตัวหลินชีเยี่ย เขามีวิสัยทัศน์ที่สมบูรณ์แบบ พูดตามตรง เขาสามารถมองทะลุสิ่งต่างๆ ได้ แต่ถ้าพูดให้ดูดี เขาสามารถมองเห็นฝุ่นละอองทุกอณูที่ลอยอยู่ในอากาศ มองเห็นชิ้นส่วนภายในเครื่องจักร และมองเห็นการเคลื่อนไหวเล็กๆ ของนักมายากลใต้โต๊ะ……และที่มาของความสามารถนี้ เหมือนจะมาจากดวงตาที่ถูกปิดไว้เป็นเวลาสิบปีภายใต้ผ้าไหมสีดำถึงจะมีพลังที่เกือบเหนือมนุษย์เช่นนี้ หลินชีเยี่ยยังคงไม่พอใจ การที่มีวิสัยทัศน์สมบูรณ์แบบในระยะสิบเมตรก็ดีอยู่ ทว่า เขาอยากใช้ดวงตาของตนเองมองโลกใบนี้มากกว่านี่คือความยึดมั่นของเด็กหนุ่มคนห
