้ ถ้าไม่เก่งกาจระดับปีศาจ ก็ต้องมีเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่หนุนหลังอยู่ ไม่ว่าจะอย่างไหน ก็ไม่ใช่คนที่พวกเขาควรจะไปตอแยด้วย คงมีแต่ไอ้ไรอันที่หน้ามืดตามัวเพราะความโลภนั่นแหละที่มองข้ามความจริงง่ายๆ ข้อนี้!
และก็เป็นไปตามคาด พอเห็นไอเทมเวทมนตร์ระดับ 3 กองอยู่ตรงหน้า ไรอันก็เก็บทรงไม่อยู่ ยื่นมือจะไปคว้าของพวกนั้นมาครองหน้าด้านๆ
เพียะ!
มือปริศนาขนาดใหญ่ยื่นเข้ามาคว้าข้อมือเขาไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก
“ท่านครับ ท่านคงไม่มีสิทธิ์บังคับซื้อของของผมหรอกนะ!” กริมทนดูละครลิงของพวกกระจอกงอกง่อยพวกนี้ไม่ไหวอีกต่อไป จึงออกหน้าขัดขวางทันที
“อะไรนะ? แกกล้าขัดขืนเหรอ? ผู้ฝึกหัดเวทที่หากินในหอคอยนี้ใครๆ ก็รู้ว่าไอเทมเวทมนตร์ระดับ 3 ทุกชิ้น สมาคมการค้าเมอร์ฟีย์เหมาหมด แกกล้าเอามาขายที่นี่ถือว่าผิดกฎ ระวังข้าจะจับแกเข้าคุก!”
“เหอะๆ ท่านครับ สัญญาที่สมาคมการค้าเมอร์ฟีย์ทำไว้กับท่านจอมเวท น่าจะมีผลแค่กับคนในหอคอยเท่านั้น ผมไม่ใช่คนของหอคอยนี้ และของพวกนี้ก็ไม่ได้ผลิตในหอคอยของพวกท่าน แล้วแบบนี้ท่านยังจะหน้าด้านยึดไปอีกเหรอ?”
“ไอ้หนู อย่ามาเล่นลิ้น! ถ้าไม่ใช่คนของหอคอยนี้ แกเข้ามาได้ยังไง? หึ ปล่อยมือซะ ไม่งั้น…”
