ไงว่าอุปกรณ์เวทมนตร์ตั้งแต่ระดับ 2 ขึ้นไป ต้องผูกขาดขายให้ สมาคมการค้าเมอร์ฟี่ ของพวกเราเท่านั้น?”
ผู้ฝึกหัดหนุ่มที่เป็นหัวหน้าทีมมีสีหน้าดุร้าย ทันทีที่พุ่งเข้ามาในวงล้อมก็จ้องเขม็งไปที่เจ้าอ้วนแซมด้วยสายตาอำมหิต เห็นได้ชัดว่าเขาปักใจเชื่อว่าเจ้าอ้วนเป็นตัวการ “ว่าเป็นแกอีกแล้ว แซม! แกนี่มันช่างกล้าจริงๆ นะ!”
แซมสวนกลับด้วยความโกรธเกรี้ยว “ไรอัน! แกอย่ามาพูดจาพล่อยๆ ของชิ้นนี้ไม่ใช่ของฉัน ต่อให้แกจะกร่างแค่ไหน ก็อย่ามาใส่ร้ายป้ายสีท่านแซมคนนี้!”
ผู้คุมกฎที่ชื่อ ไรอัน ค่อยๆ เบนสายตาอันเย็นยะเยือกจากแซม มาหยุดอยู่ที่ใบหน้าอันสงบนิ่งของกริม ในใจเขากระตุกวูบอย่างประหลาด
แม้ในหอคอยจะมีผู้ฝึกหัดมากมาย แต่คนที่มีฝีมือพอตัวเขาย่อมคุ้นหน้าค่าตาดี แต่วันนี้เจ้าผู้ฝึกหัดระดับต้นที่โผล่มาจากไหนไม่รู้คนนี้ ไปเอาไอเทมเวทมนตร์ระดับ 3 มาจากไหน?
“ไอ้หนู แกคงยังไม่รู้กฎของที่นี่สินะ!” ไรอันเชิดหน้าวางก้ามอยู่ตรงหน้ากริม “ในหอคอยจอมเวทแห่งนี้ ไอเทมเวทมนตร์ทุกชิ้นที่มีระดับสูงกว่าระดับ 2 จะต้องขายให้กับ สมาคมการค้าเมอร์ฟี่ ของพวกเราเท่านั้น นี่เป็นสัญญาเวทมนตร์ที่สมาคมของเราเซ็นกับท่าน จอมเวทโฮเวิร์ด หากแก
