นพวกออร์คร่างยักษ์ก็แสดงสีหน้าหวาดกลัวและยำเกรง รีบโค้งคำนับด้วยท่าทางแข็งทื่อและงุ่มง่าม
ออร์คพวกนี้คงจะเป็นทาสจากมิติรองที่ถูกโลกจอมเวทจับตัวมาใช้งานกระมัง มิน่าล่ะถึงได้เชื่องและเชื่อฟังขนาดนี้!
ในใจของกริมเกิดความกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที
ออร์คเหล่านี้แม้จะมีพละกำลังมหาศาล รูปร่างสูงใหญ่แข็งแรง แต่กลับไร้ซึ่งพลังเหนือธรรมชาติ ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ฝึกหัดเวทที่ครอบครองพลังลึกลับ การต่อสู้จึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ต่อให้เป็นแค่ผู้ฝึกหัดระดับต้นคนหนึ่ง ก็สามารถสังหารออร์คจำนวนมากได้อย่างง่ายดาย จึงไม่แปลกที่พวกมันจะยำเกรงผู้ฝึกหัดเวทราวกับเห็นเทพเจ้าแห่งความตาย
ที่นี่นับเป็นเพียงจุดภารกิจขนาดเล็ก มีผู้ฝึกหัดลงจากเรือไปเพียงยี่สิบสามสิบคน ส่วนใหญ่เป็นระดับกลาง มีระดับสูงเพียงสองคน ส่วนว่าที่จอมเวทนั้นไม่มีใครลงที่นี่เลยสักคน
ในไม่ช้า ภายใต้สายตาที่ด้านชาและยอมจำนนของออร์คนับไม่ถ้วน เรือเหาะก็เกิดลมพายุพัดกระหน่ำอีกครั้ง ลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า และบินเลียบแนวเขาที่สูงชันมุ่งหน้าลงใต้ต่อไป
ผ่านภูเขาสูงเสียดฟ้าและแม่น้ำกว้างใหญ่ ข้ามป่าดงดิบที่ทอดยาวนับหมื่นลี้ ในที่สุดเรือเหาะก็เข้าสู่เขตที่อยู่อาศัยของมนุษย์อีกแห่ง ภูมิประเทศเบื้องล่างเริ่มราบเรียบ ปรากฏร่องรอยกิจกรรมของมนุษย์หนาตาขึ้น น่าเสียดายที่จุดภารกิจที่สมาคมภาคีหอคอยซานลินคัดเลือกมา ส่วนใหญ่มักตั้งอยู่ที่ชายขอบของเขตที
