วต่อตัว ของดีตามราคา! โกเลมดินเหนียวนั้นคุณภาพสมค่าตัว พลังป้องกันของมันเทียบเท่าแค่นักรบมนุษย์สวมเกราะหนังครบชุด ยากที่จะทนทานต่อเขี้ยวเล็บแหลมคม แรงกัดมหาศาล หรือการฟาดหางอันทรงพลังของจระเข้ยักษ์บึงมรณะได้นาน
แต่จระเข้ยักษ์บึงมรณะก็ใช่ว่าจะไร้จุดอ่อน หากมันไร้เทียมทานจริง ด้วยความแข็งแกร่งระดับราชาจระเข้ที่เทียบเท่าผู้ฝึกหัดระดับสูง กริมคงต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ ถึงกล้าไปกระตุกหนวดเสือ
…………
ยามเช้าตรู่ บึงโคลนยังคงเงียบสงบ
ห่างจากบึงน้ำเหม็นที่พวกนางมารเฒ่าอัปลักษณ์อาศัยอยู่ไม่ถึงครึ่งลี้ คือบึงน้ำกว้างใหญ่ซึ่งเป็นอาณาเขตของจระเข้ยักษ์บึงมรณะ ที่นี่มีจระเข้ยักษ์น่าสะพรึงกลัวนอนเกลื่อนกลาดเป็นกลุ่มๆ อยู่ในพงหญ้าริมฝั่ง กำลังหลับอุตุอย่างสบายอารมณ์
แต่ในขณะที่พวกมันกำลังเพลิดเพลินกับการพักผ่อน เสียง ตูม! ดังสนั่นก็ปลุกพวกมันตื่น ร่างที่โอนเอนร่างหนึ่งพุ่งหัวทิ่มลงไปในบึงน้ำกลางวงพอดี
ดูจากผมเผ้ายุ่งเหยิงเต็มไปด้วยตะไคร่น้ำ กรงเล็บมือที่ดำสกปรก และร่างกายผอมแห้งจนเห็นซี่โครงแต่ยังดูเหนียวแน่น… นั่นมันเพื่อนบ้านตัวแสบนางมารเฒ่าอัปลักษณ์นี่นา!
ในฐานะเจ้าถิ่นแห่งบึงมหาเวทอาถรรพ์ มอนสเตอร์ชั้นสูงทุกตัวต่างมีอาณาเขตของตัวเองและแบ่งเขตกันอย่างชัดเจน ต่างคนต่างอยู่ไม่ล้ำเส้น แต่วันนี้ ยัยแก่เหม็นเน่าตัวนี้กลับกล้าบุกรุกเข้ามาหยามถึงถิ่นจระเข้ยักษ์บึงมรณะ การกระทำนี้ทำให้เหล่าจระเข้ยักษ์ที่สะ
