ดุ้งตื่นต่างโกรธเกรี้ยวจนเลือดขึ้นหน้า
โดยไร้ซึ่งเสียงคำรามเตือน จระเข้ยักษ์เจ็ดแปดตัวกระโจนออกจากพงหญ้า จมหายลงไปในบึงน้ำ เกิดเป็นคลื่นน้ำหลายสายพุ่งปราดไปยังจุดที่นางมารเฒ่าอัปลักษณ์ตกลงไปอย่างรวดเร็ว
นางมารเฒ่าอัปลักษณ์ผู้โชคร้ายตัวนั้นไม่รู้โดนใครหักแขนหักขา แม้จะมีร่างกายถึกทนแต่ก็ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ไม่ทันไรก็ถูกปากขนาดยักษ์ที่โผล่พรวดขึ้นจากน้ำงับเข้าที่ลำตัวท่อนบนเต็มเขี้ยว แล้วลากจมหายลงไปก้นบึง ฝูงจระเข้ยักษ์จำนวนมากแห่กันมาสมทบ น้ำแตกกระจาย โคลนตลบฟุ้ง เหล่าเพชฌฆาตที่ได้กลิ่นเลือดต่างรุมทึ้งร่างเหยื่อที่ดิ้นรนอย่างสุดชีวิตกันอย่างบ้าคลั่ง
ทันใดนั้น จระเข้ยักษ์ที่มีขนาดมหึมากว่าตัวอื่นหลายเท่าก็ปรากฏตัวขึ้นที่ริมฝั่ง มันไม่ได้เข้าไปแย่งกินเศษเนื้อเหมือนลูกสมุน แต่กลับยืดตัวขึ้นครึ่งท่อนดั่งราชาผู้ยิ่งใหญ่ กวาดสายตามองความโกลาหลในบึงน้ำอย่างช้าๆ
พวกนางมารเฒ่าอัปลักษณ์ก็มีหัวหน้าเผ่า เป็นไปไม่ได้ที่จะบุกรุกถิ่นอื่นโดยไร้เหตุผล หรือว่าไอ้เจ้าซิมบ้านั่นคิดจะเปิดศึกระหว่างเผ่าพันธุ์อีกแล้ว? ในฐานะจ่าฝูงที่ผ่านการวิวัฒนาการพิเศษราชาจระเข้ยักษ์บึงมรณะตัวนี้เริ่มมีสติปัญญาขั้นต้น มันสามารถคิดวิเคราะห์สถานการณ์ง่ายๆ ได้บ้างแล้ว
ทว่าในขณะที่มันกำลังครุ่นคิด นางมารเฒ่าอัปลักษณ์อีกตัวหนึ่งก็ถูกเหวี่ยงลอยละลิ่วมาพร้อมเสียงลมหวีดหวิว วาดเป็นเส้นโค้งตกลงไปกลางบึงน้ำลึก เหล่าจระเข้ยักษ
