์ที่เพิ่งฉีกกระชากเหยื่อรายแรกจนหมดและยังไม่อิ่มท้อง พอได้ยินเสียงน้ำแตกกระจายก็ดีดตัวทันที พากันว่ายรี่เข้าไปหาอาหารจานใหม่อย่างพร้อมเพรียง
มีเพียงราชาจระเข้ยักษ์บึงมรณะที่หมอบนิ่งอยู่บนฝั่งเท่านั้นที่มองเกมออก นางมารเฒ่าอัปลักษณ์ตัวใหม่นี้ถูกคนโยนลงไปชัดๆ และไอ้มือมืดนั่นก็ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ผีสิงที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล
ราชาจระเข้ยักษ์บึงมรณะขยับขาสั้นๆ แต่เต็มไปด้วยมัดกล้ามทั้งสี่ข้างทันที มันคลานต้วมเตี้ยมตรงไปยังต้นไม้ผีสิงต้นนั้น เพื่อไม่ให้ศัตรูรู้ตัว มันยังฉลาดพอที่จะเดินอ้อมบึงน้ำ อาศัยพงหญ้ารกทึบสูงระดับเอวอำพรางกาย ย่องเงียบเข้าหาเป้าหมาย
ทั้งที่เป็นสัตว์ร่างยักษ์มหึมา แต่กลับพยายามทำตัวเป็นนักฆ่าไร้เงา กริมที่ซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ผีสิงอีกต้นที่อยู่ไกลออกไป เห็นภาพนั้นแล้วอดส่ายหน้าไม่ได้
‘มอนสเตอร์ก็คือมอนสเตอร์ แม้จะวิวัฒนาการจนมีสมองขึ้นมาบ้าง แต่สติปัญญาหางอึ่งแบบนี้เมื่อเทียบกับเล่ห์เหลี่ยมของมนุษย์ที่สั่งสมมานับพันปี ช่างไร้เดียงสาจนน่าขำ’
ร่างมหึมาของราชาจระเข้ยักษ์บึงมรณะต่อให้หมอบราบติดพื้นก็ยังสูงกว่าสองเมตร พงหญ้าพวกนั้นต่อให้รกทึบแค่ไหน อย่างมากก็บังได้แค่ขาและพุงกะทิของมัน ส่วนแผ่นหลังที่มีหนามแหลมตั้งชันและเกล็ดแข็งนั้นโผล่พ้นยอดหญ้าเด่นหรามาแต่ไกล ในสภาพนี้ มันยังทำท่าทางย่องเบามั่นใจว่า ‘แกไม่เห็นข้าหรอก’ สติปัญญาระดับนี้ช่างน่าประทับใจจนน้ำตาจะไหลจริงๆ!
ท
