อย่างไม่มีข้อกังขา
ตอนกลางวันไอ้สารเลวนั่นเพิ่งจะข่มขู่เธอไปหยกๆ ตกกลางคืนกลับกล้าทำสมาธิระดับลึกโดยไม่วางเวรยาม? ผู้ฝึกหัดเวทแบบนี้ถ้าไม่โง่เง่าก็ต้องบ้าบิ่นเกินคน!
ในเงามืดใต้ขอบหน้าต่าง ดวงตาคู่หนึ่งฉายแววเยาะเย้ยแมรี่ชุดแดงสะบัดมือเรียวงามเบาๆ ลูกทรงกลมขนาดเท่ากำปั้นลูกหนึ่งถูกโยนวูบเข้าไปในหน้าต่าง ส่วนร่างต้นของเธอกลับระเบิดกลายเป็นค้างคาวสีดำที่กลมกลืนไปกับรัตติกาล กระพือปีกหนีไปไกลลิบ
ทันทีที่ลูกทรงกลมผ่านหน้าต่างเข้าไป กับดักวงเวทที่ซ่อนอยู่ก็ทำงานทันที!
เปรี๊ยะๆๆ!
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว สายฟ้าอัมพาตสีน้ำเงินเข้มกวาดไปทั่วพื้นที่ในพริบตา ด้วยความเร็วระดับสายฟ้า ต่อให้แมรี่ชุดแดงจะเร็วกว่านี้อีกเท่าตัว ก็อย่าหวังว่าจะรอดไปได้ และในวินาทีเดียวกัน จากมุมมืดภายในห้องที่ดูว่างเปล่า เวทมนตร์หลากสีสี่ห้าสายก็พุ่งออกมาพร้อมกัน ระดมยิงใส่ลูกทรงกลมที่ลอยค้างอยู่กลางอากาศอย่างแม่นยำ
ลูกทรงกลมนั้นเป็นเพียงเปลือกดินโคลนแข็งๆ จะไปทนทานมหาเวทขนาดนี้ได้อย่างไร?
ตูม!
เปลือกนอกแตกกระจาย เผยให้เห็นก้อนโคลนเหลวๆ เหมือนเยลลี่ที่ซุกซ่อนอยู่ข้างใน มันคือสิ่งมีชีวิตรูปร่างบิดเบี้ยว สีเขียวซีดที่เกิดจากการหมักหมมของโคลนตม สิ่งปฏิกูล และน้ำเน่าเสีย ยังพอมองเห็นเค้าโครงหน้าตาคล้ายมนุษย์ได้ลางๆ
“ฉิบหายแล้ว! นั่นมันปีศาจโคลน!” “บ้าเอ๊ย! เป็นปีศาจโคลน…” “ทุกคนระวัง! หลบเร็ว…”
ผู้ฝึกหัดเวทที่ผ่านร้อนผ่าน
