รูจะได้ทำอะไรกับชิ้นส่วนร่างกายของเขา อสูรแมลงมารที่ได้รับบาดเจ็บก็ตะโกนลั่น ขาขวาจิ๋วในกรงนกนั้นก็ระเบิดออกกลายเป็นแมงป่องทมิฬตัวเล็กๆ นับไม่ถ้วน แล้วสลายกลายเป็นควันดำหายไป ในเวลาเดียวกัน เสื้อคลุมสีดำที่คลุมกายอสูรแมลงมารก็กระเพื่อมไหวเหมือนคลื่นน้ำ แมงป่องทมิฬจำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกันก่อรูปขึ้นเป็นขาขวาข้างใหม่ทันที
“ดัดแปลงพันธุกรรม?” เด็กหญิงหุบยิ้มเป็นครั้งแรก ใบหน้าเล็กๆ ที่ตึงเครียดเผยให้เห็นความเย็นชาที่ไม่สมวัย “นึกไม่ถึงว่าแกจะทิ้งร่างมนุษย์ แล้วดัดแปลงตัวเองเป็นแมลงไปทั้งตัวแบบนี้ หึ อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะเป็นอมตะนะ วันนี้อลิซจะทำให้แกได้รู้ซึ้งถึงความน่ากลัวที่แท้จริง!”
พูดจบ เด็กหญิงที่ชื่ออลิซก็ยื่นมือขาวผ่องออกมา ทำท่าคว้าอากาศว่างเปล่าไปทางอสูรแมลงมาร วินาทีต่อมา อสูรแมลงมารก็คำรามลั่นด้วยความโกรธแค้น มือป้องหน้าอกเซถลาเกือบล้ม ส่วนในมือของเด็กหญิง จู่ๆ ก็มีหัวใจที่กำลังเต้นตุบๆ ปรากฏขึ้นมากลางอากาศ
ถ้าเป็นคนอื่น โดนเข้าไปแบบนี้คงไม่รอดแล้ว แต่อสูรแมลงมารที่ดัดแปลงร่างกายมาอย่างโชกโชน เห็นได้ชัดว่าไม่มีจุดตายแบบมนุษย์อีกต่อไป พอเห็นหัวใจตัวเองโดนควักไปด้วยเวทมนตร์ เขาก็คำรามลั่นโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
พร้อมกับเสียงคำรามต่ำ หัวใจในมือเด็กหญิงก็ระเบิดเป็นแมลงตัวเล็กๆ เหมือนขาข้างนั้น แล้วกลายเป็นเถ้าถ่านไป
“ดัดแปลงได้สมบูรณ์แบบจริงนะ!” เด็กหญิงเริ่มโมโห เสียงแหลมเล็กตะ
