หนึ่งในกลไกป้องกันของหอคอยจอมเวทเสียดฟ้า เส้นทางโรยกรวดที่ทอดยาวทั่วบึงมหาเวทอาถรรพ์ จะมองเห็นได้เฉพาะผู้ฝึกหัดภายในที่สวมใส่เครื่องรางเวทเท่านั้น สำหรับคนนอก มันก็เป็นแค่บึงรกร้างว่างเปล่าเหมือนที่อื่นๆ
มองดูเพื่อนร่วมทีมหายลับไปในหมอกหนา ชายร่างยักษ์ลังเลเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังเดินไปอีกทิศทางหนึ่ง นานๆ ทีจะได้เข้ามาในเขตทรัพยากรส่วนตัวของตระกูลจอมเวท ถ้าไม่กอบโกยอะไรติดไม้ติดมือกลับไปบ้าง คงเสียเที่ยวแย่
ส่วนเด็กหญิงประหลาดคนนั้น ถูกพวกเขาทิ้งไว้กลางวงล้อมของมอนสเตอร์ที่กำลังคลุ้มคลั่งอย่างตั้งใจหรือลืมก็ไม่รู้ แต่ถามว่าเธอจะบาดเจ็บไหม? คำถามนี้ไม่เคยอยู่ในหัวสมองของชายหนุ่มทั้งสองคนเลย ถ้าจะวัดกันจริงๆ เกรงว่ามอนสเตอร์ที่โหดและตัวใหญ่ที่สุดในบึงตอนนี้… ก็คือยัยหนูคนนี้นั่นแหละ
ดังนั้น เมื่อกริมพาอัลเลนและพรรคพวกมาถึง สิ่งที่พวกเขาเห็นคือเด็กหญิงน่ารักถือกรงทองคุมขังมิติยืนโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางฝูงมอนสเตอร์
เวลานี้ หน่วยทหารรับจ้างมนุษย์กลายเป็นเศษเนื้อและกองเลือดเกลื่อนพื้น ซากศพถูกอสูรทารกวิปลาสรุมทึ้งแย่งชิงกันอย่างตะกละตะกลาม ภาพเหตุการณ์ทั้งสยดสยองและวุ่นวาย เด็กหญิงยืนอยู่ใจกลางดงสัตว์ร้าย แต่ที่น่าแปลกคือ ในรัศมีสิบก้าวรอบตัวเธอ ไม่มีมอนสเตอร์ตัวไหนกล้าย่างกรายเข้าไป
ถึงขนาดว่าเมื่อเด็กหญิงกระโดดโลดเต้นไปมา อสูรทารกวิปลาสที่ถูกขัดจังหวะกินอาหาร ตอนแรกก็ทำท่าขู่ฟ่อๆ แต่สุดท้า
