ภาพเป็นผีดูดเลือดได้อย่างกะทันหัน แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสั่นกับวิธีการอันพิสดารและอำมหิตของเหล่าจอมเวท
แมรี่คนนี้ต้องผ่านการทดลองเวทมนตร์วิปริตแบบไหนมากันแน่ ถึงได้เปลี่ยนจากเด็กสาวมนุษย์ธรรมดาให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณที่กระหายเลือดและบ้าคลั่งเช่นนี้? หรือว่าเสียงกรีดร้องโหยหวนที่เขาได้ยินเมื่อคืน… คือเสียงของแมรี่ที่กำลังกลายพันธุ์?
ในขณะที่แมรี่ในชุดแดงกำลังย่างสามขุมเข้าหาอัลเลนที่สั่นเทาเป็นลูกนก คบเพลิงตลอดแนวระเบียงทางเดินหินที่เคยสลัวก็พลันสว่างไสวขึ้นมา ร่างประหลาดร่างหนึ่งก้าวออกมาจากเงามืดของผนัง พร้อมกับส่งเสียงตวาดเบาๆ แต่ทรงอำนาจ
“หยุดเดี๋ยวนี้ ลูกข้า! การเข่นฆ่าในวันนี้เพียงพอที่จะทำให้เจ้าบรรลุวิวัฒนาการขั้นสุดท้ายแล้ว! นับจากนี้ไป เจ้าจงหัดข่มกลั้นความกระหายเลือดในใจตนเอง และกลับคืนสู่แถวของผู้แสวงหาความรู้อีกครั้งซะ”
ผู้มาใหม่คือชายชราหลังค่อม ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นและผิวหนังที่หย่อนคล้อย สวมชุดคลุมจอมเวทสีดำสนิทและหมวกทรงแหลม ในมือถือไม้เท้าเวทมนตร์รูปร่างคดเคี้ยว ที่ส่วนยอดฝังด้วยผลึกสีเขียวมรกตขนาดมหึมา ซึ่งมีละอองแสงระยิบระยับลอยวนออกมาสาดส่องไปทั่วบริเวณ
ชายชราผู้นี้คือเจ้าของเพียงหนึ่งเดียวของหอคอยจอมเวทแห่งนี้… ท่านจอมเวททางการ แอนเดอร์สันผู้ยิ่งใหญ่!
ส่วนระดับชั้นความเก่งกาจของเขานั้น… ต้องขออภัยด้วย ด้วยขอบเขตสายตาอันน้อยนิดข
