้มาโดยตลอด
หลังจากผ่านต้นไม้ภูตผีอันวังเวง ก็จะเป็นเขตที่อยู่อาศัยของสัตว์อสูรที่เรียกว่าสวนเสียงกระซิบ
สองข้างทางแทบทั้งหมดเป็นแปลงดอกไม้และสวนดอกไม้ที่ถูกทิ้งร้าง บรรยากาศเต็มไปด้วยสีเทาหม่นและสัตว์อสูรนับไม่ถ้วนซ่อนตัวอยู่
สภาพอากาศพิเศษของบึงเวทมนตรา ทำให้ที่นี่กลายเป็นสวรรค์ของเหล่าทารกปีศาจ ภูตผีสาว และพรายบุปผา เป็นแหล่งรวมตัวของเหล่าสัตว์ประหลาดบิดเบี้ยวที่รู้เพียงแต่การสนองความอยากอาหารของตนเอง
สิ่งมีชีวิตใดที่หลงบุกรุกเข้ามาที่นี่ ท้ายที่สุดล้วนต้องล้มลงภายใต้การกัดกร่อนของเจตจำนงและภาพลวงตาที่โผล่ออกมาไม่จบสิ้น กลายเป็นปุ๋ยชั้นดีให้กับพืชปีศาจมากมายที่ชื่นชอบกลิ่นอายแห่งความตายและความเคียดแค้น
ฝูงเห็ดหน้าคนเกาะกลุ่มกันอยู่สองข้างทาง จับมือกัน ร้องเพลงด้วยความเบิกบาน เชื้อเชิญกริมอย่างอบอุ่นให้เข้าร่วมปาร์ตี้กับพวกมัน เจ้าตัวเล็กพวกนี้มีรูปลักษณ์ภายนอกเหมือนดอกเห็ดเล็กๆ ที่มีแขนขา แต่ที่ขึ้นชื่อลือชาคือลวดลายบนหมวกเห็ดที่ดูคล้ายใบหน้าของมนุษย์ไม่มีผิดเพี้ยน
แม้เห็ดหน้าคนเหล่านี้ต่อให้งอกแขนขาและยืดตัวยืนขึ้นมา จะสูงไม่พ้นน่องของมนุษย์ แต่ยามที่พวกมันมารวมตัวกันกระโดดโลดเต้นและหัวเราะร่า กริมกลับรู้สึกถึงความหนาวเหน็บที่แผ่ซ่านไปทั่วไขสันหลัง
[คำเตือน… คำเตือน… ตรวจพบคลื่นพลังสนามแม่เหล็กพิเศษกำลังส่งผลกระทบต่อร่างต้น… โปรดรีบออกจากพื้นที่ดังกล่าว…]
กริมถอยหลังติดต่อกันหลา
