นั่นคือเสียงของ หงชี่
เมิ่งฝานชะงักฝีเท้า พลางขมวดคิ้วลึก ข้ามิได้หลับเสียหน่อย!
เขาตระหนักได้ว่าตนเองมิได้ถูกมนต์สะกด และนางปีศาจบนเตียงก็มิได้ใช้เวทมนตร์ล่อลวงแต่อย่างใด ทว่าเสน่ห์ที่แผ่ออกมานั้นคือพลังดึงดูดโดยธรรมชาติที่ติดตัวมาแต่กำเนิด เมิ่งฝานสูดลมหายใจเข้าลึก เขาหยุดก้าวเดินต่อทันที เพราะลึก ๆ ในใจเริ่มสัมผัสได้ว่าตัวเขาเองก็เริ่มจะ ‘ทนไม่ไหว’ แล้วเช่นกัน!
ชายหนุ่มตัดสินใจถอยหลังอย่างเด็ดเดี่ยว เขาเลือกที่จะมิเสี่ยงกับนางปีศาจตนนี้ นางจิ้งจอกที่งดงามปานล่มเมืองเช่นนี้ บุรุษหน้าไหนจะต้านทานไหว ซากศพของเนี่ยปิงที่นอนทอดร่างอยู่บนพื้นคือประจักษ์พยานที่ชัดเจนที่สุด
ปีศาจเช่นนี้ ควรปล่อยให้ศิษย์สตรีของสำนักซู่ซันมาจัดการจะเหมาะกว่า!
ทว่าน่าเสียดาย เมื่อก้าวล่วงเข้าสู่ใจกลางท้องพระโรงแห่งนี้แล้ว การจะถอยออกไปหาใช่เรื่องที่เมิ่งฝานจะตัดสินใจได้เพียงฝ่ายเดียว
ทันใดนั้น ร่างในอาภรณ์สีแดงพุ่งทะยานออกจากเตียงดุจเงาพราย ขวางกั้นเส้นทางถอยของเมิ่งฝานไว้ในพริบตา
“พี่ชายรูปงาม ในเมื่อมาถึงแล้ว จะรีบร้อนจากไปไยเล่า เตียงของข้านั้นกว้างขวางนัก มาสนุกด้วยกันดีกว่า!”
