งนะ ถ้าถูกคนดูถูก นั่นเป็นเรื่องที่น่าอับอายมาก!”
นักเรียนด้านล่างต่างพยักหน้า
“แต่ปีนี้เป็นเพียงช่วงฝึกอบรมเท่านั้น หากใครสอบไม่ผ่านการประเมินครั้งสุดท้าย ก็ต้องออกจากที่นี่ไป ลองคิดดูสิ หลังจากทุ่มเทความพยายามมาทั้งปี สุดท้ายกลับได้มาเป็นเพียงความว่างเปล่า นี่เป็นเรื่องที่น่าเศร้าสักเพียงใด!”
อีกครั้งที่ทุกคนพยักหน้า
“วันนี้ ฉันจะบรรยายเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของชีวิต! ต่อไป ฉันอยากถามทุกคนว่าเข้าใจชีวิตอย่างไร เพื่อแสดงความขอบคุณนักเรียนจากชั้นอื่นที่มาสนับสนุนฉันทุกครั้ง วันนี้ ฉันอยากให้คำถามแรกนี้เป็นของพวกคุณ!”
อาจารย์ตู้เทียนเย่ชี้ไปที่เด็กชายผมทองอายุสิบสองถึงสิบสามปีท่ามกลางสีหน้าตื่นเต้นของนักเรียนฟัง เด็กหนุ่มที่ใบหน้ายังไม่เติบโตเหมือนกับอาร์ลัน ใบหน้าแดงก่ำ ดูเหมือนจะประหม่ากับคำถามนี้มาก เขาถามว่า
“คุณตู้ คุณกำลังถามถึงความหมายของชีวิตหรือเปล่าครับ”
การถามเด็กวัยสิบสองถึงสิบสามปีว่าชีวิตมีความหมายอย่างไร ย่อมเป็นเรื่องที่ไม่สมเหตุสมผล นักเรียนที่อายุมากกว่าต่างหัวเราะออกมา
“โอ้ ความหมายของชีวิตก็สามารถรวมอยู่ในหัวข้อใหญ่นี้ได้ หากคุณอยากตอบ ก็ได้เลย!”
อาจารย์ตู้เทียนเย่เห็นใบหน้าที่ประหม่าของเขา รู้สึกอยากแกล้งเล็กน้อย เพื่อสร้างบรรยากาศในชั้นเรียนให้มีชีวิตชีวา ทั้งที่ชั้นเรียนของเขามักเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอยู่แล้ว
“คุณตู้ ฉัน คิดว่าความหมายของชีวิตอยู่ที่การต่อสู้!” เ
