ด็กชายตอบ
เสียงหัวเราะดังขึ้น ผู้ใหญ่มองว่าคำตอบนี้ยังเป็นเพียงความคิดที่เยาว์วัย
“เอาละ ทุกคนเงียบ จริง ๆ แล้วคำตอบของเขาก็ถือว่าถูกต้องนะ งั้นคุณล่ะ จะตอบได้ไหม?”
อาจารย์ตู้เทียนเย่ถามชายชาวเอเชียที่ดูอายุราวสามสิบกว่าปี
ชายคนนี้เพิ่งหัวเราะอย่างสนุกสนาน เมื่อถูกเรียกให้ตอบ เขาดูจะตื่นเต้นเล็กน้อย แต่ก็รวบรวมสติได้อย่างรวดเร็ว แล้วตอบว่า
“คุณครู ฉันคิดว่าความหมายของชีวิตคือการมีชีวิตอย่างเข้าใจ รู้จักตัวเองว่าเป็นใคร ต้องการอะไร และจะทำอย่างไรเพื่อดำเนินชีวิต นี่ต่างหากคือความหมายที่แท้จริงของชีวิต!”
ครูตู้เทียนเย่พยักหน้า
“ดูเหมือนเวลาจะเป็นครูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คำตอบของคุณดีมาก คนที่ไม่เคยผ่านประสบการณ์ย่อมไม่อาจเข้าใจความรู้สึกเช่นนี้ได้! เอาละ เราจะไม่พูดถึงความหมายของชีวิตอีก เพราะไม่ใช่หัวข้อหลักวันนี้ ฉันอยากรู้ว่าพวกคุณเข้าใจชีวิตอย่างไร จากมุมมองของพลังงาน อาร์ลัน คุณคิดอย่างไร?”
อาร์ลันหนุ่มอ้วนลุกขึ้นยืน เขาคุ้นเคยกับการถูกเรียกให้ตอบคำถามเป็นอย่างดี
“คุณหมายถึงชีวิตกับพลังงานหรือ? ฉันคิดว่าชีวิตแยกจากพลังงานไม่ได้ แต่ฉันสงสัยว่า เมื่อคนตายไปแล้ว พลังงานไปอยู่ที่ไหน? คนตายยังมีพลังงานอยู่หรือเปล่า?” อาร์ลันถาม
“คำถามของคุณดีมาก! นั่งลงก่อนนะ คุณพี่สาวหลินคุณล่ะ?”
ครูตู้เทียนเย่สังเกตเห็นว่าพี่สาวหลินดูเหมือนอยากตอบคำถามนี้มาก และแน่นอน เธอก็ลุกขึ้นยืนทันที
“คุณครู ดิฉัน
