ำไมถึงไม่รู้จักลูกอัณฑะของแพะเลยนะ?
ลั่วโหวคิดจะแกล้ง จึงพูดว่า
“อร่อยมาก รสชาติดีเลย! เรามาสั่งสองอันเลย!”
เด็กน้อยได้ยินว่าอร่อย จึงรีบพูดกับ R4 ทันที
“เอาไตเล็กสองอัน! แล้วก็เอาขาแกะย่างหนึ่งชิ้น! อีกอย่าง เอานมชาสองแก้ว!”
R4 รับคำสั่งแล้วจากไป
สายตาของผู้ชายหลายคนที่มองมาทำให้โจวรุ่ยเสวียรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย
เธอแดงหน้า มองไปที่ลั่วโหวและกล่าวเสียงเบา “พี่ชาย?”
โชคดีที่อาหารเสิร์ฟมาแล้ว เนื้อแกะน่องและเนื้อแกะชิ้นเล็กก็มาถึง!
เด็กน้อยดมกลิ่นอย่างแรง แล้วพูดว่า
“หอมจังเลยนะพี่ชาย ฉันอยากกินเดี๋ยวนี้เลย!”
พูดจบ เขาหยิบมีดและส้อม ตัดเนื้อแกะชิ้นเล็กออกมาชิ้นหนึ่ง แล้วส่งให้ ลั่วโหว
ลั่วโหวส่ายหน้าแล้วหัวเราะพูดว่า
“กินเลยสิ กินเลย!”
เด็กน้อยก็ไม่รีรอ ส่งอาหารเข้าปาก เคี้ยวช้า ๆ แล้วจึงพยักหน้าพร้อมกับพูดว่า
“อืม อืม!”
ลั่วโหวหั่นเนื้อแกะชิ้นหนึ่งแล้วส่งเข้าปาก
หลังจากอิ่มหน้าอิ่มท้อง
ผลสรุปคือโจวรุ่ยเสวียกินไต่สองอัน!
ขณะที่ลั่วโหวกอดรัดโจวรุ่ยเสวียเดินไปตามถนน ชายชราวัยหกสิบกว่าปีรูปร่างคล้ายชาวอาหรับเดินเข้ามาใกล้ แล้วพูดด้วยภาษาอาหรับว่า “เรียนลั่วโหวผู้ทรงเกียรติ ยินดีต้อนรับท่านที่เมืองอามันดา!”
เมืองใหม่นี้ชื่อว่า
“เมืองอามันดา”!
“โอ้ คุณเป็นใครหรือคะ”ลั่วโหวถามด้วยความสงสัย
“ฉันชื่อแฮร์รี่เอ็ม พวกเราอยากเชิญท่านไปเป็นแขกของเจ้าชายราชีด…”
“โอ้ ได้เลย ฉันก็อยากรู้จักเจ้าชาย
