ปราสาทลอยฟ้าแล้ว
ลอยตรงไปยังระเบียงขนาดใหญ่ของปราสาทลอยฟ้า
มองไปยังภูเขาหิมะและป่าเขียวชอุ่มในระยะไกลหลัวโหวหยิบขวดออกมา ดึงจุกไม้ออก และดื่มทีละอึก เต็มปากด้วยรสชาติฟินแลนด์
นี่คือเครื่องดื่มที่ซื้อมาจากดาวแหล่งน้ำ
เป็นเครื่องดื่มพิเศษของราชวงศ์
มองขึ้นไปบนท้องฟ้า
“สเนล์ ฮ่าๆ”
“นานแล้วที่ไม่ได้เห็นเทียนเจ๋อและพวกเธอ”
ที่ขอบฟ้า มียานขนาดประมาณ 10 เมตรบินมาอย่างรวดเร็ว
หลัวโหวมองไปยังลานจอดอากาศยาน
คู่พี่น้องสาวเดินลงมา จากไกลๆโจวรุ่ยเสวียก็วิ่งมาทางนี้
หลัวโหวไม่ถามเธอว่าทำไมถึงกลับมา แต่หัวเราะพูดว่า “นี่คือน้ำค้างหอมจากดาวต่างดาว”
“ฉันก็อยากได้” โจวรุ่ยเสวียก็ไม่พูดถึงตัวเองว่ากลับมาเมื่อไหร่ ความจริงแล้วหลัวโหวเพิ่งกลับมาไม่ถึง 12 ชั่วโมง เธอก็ตามมาด้วย
เหล่าสาวๆ คนอื่นต้องการประสบการณ์การต่อสู้ แต่เธอคิดว่าตัวเองไม่จำเป็น สัตว์ประหลาดบนดาวเวทมนตร์หลายตัวไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ
เสินเฟยเฟยก็เดินขึ้นมา
“อาจารย์”เสินเฟยเฟยหัวเราะเบาๆ
โจวรุ่ยเสวียตอนนี้ใช้จมูกดมขวดไม้ในมืออย่างเบามือ จากนั้นก็เงยหน้าดื่มลงไปนิดหน่อย
กลิ่นหอมที่ไม่เคยมีบนโลก ช่างน่าหลงใหล
“พี่สาวครู” เสี่ยวเซวี่ยยืนข้างๆ เสินเฟยเฟยแล้วพูดว่า “คุณขอเพิ่มได้นะ ของดีๆ ของอาจารย์มีเยอะแยะ”
“เด็กดื้อ ไปขอจากสามีตอนกลางคืนเลย ฉันไปก่อนนะ”เสินเฟยเฟยแย่งขวดจากมือเธอ กุมขวดเดินเข้าปราสาทไป
“ที่รัก” โจวรุ่ยเสวียหันตัวกลับ เงยคอ
