ร้องเสียงออดอ้อนอย่างน่าเอ็นดู
หลัวโหวหัวเราะ “ทำไมถึงเปลี่ยนคำเรียกล่ะ ก่อนหน้านี้ไม่เคยเรียกแบบนี้เลย เธอต้องเรียกพี่ชาย หึ พี่จะพาเธอเข้าไปข้างใน พี่จะทำให้เธอหมดแรง”
“อืม แต่พี่สาวบอกว่า ผู้ชายชอบให้คนที่เขารักเรียกว่าที่รัก ใช่ไหมคะ” โจวรุ่ยเสวียยื่นปากน้อยๆ อย่างน่าเอ็นดู
“อืม ใช่ แต่พี่ยังชอบให้เธอเรียกพี่ชายมากกว่า”
หลัวโหวพูดจบ ก็โบกมือในอากาศ และมีขวดน้ำหอมลอยอยู่ตรงหน้า
ระหว่างงานเลี้ยงค่ำ
โต๊ะเต็มไปด้วยอาหารจีน
หุ่นยนต์ทำงานบ้านต่างดาวมีฝีมือการทำอาหารระดับยอดเยี่ยม
“พี่สาว วันนี้เธออัพโหลดยีนที่สมบูรณ์แล้วใช่ไหมคะ” โจวรุ่ยเสวียถามไปยังเสินเฟยเฟยที่นั่งอยู่อีกฝั่งของโต๊ะยาว
“ใช่แล้ว เป็นยีนที่สมบูรณ์แบบ” เสินเฟยเฟยมองไปที่หลัวโหวซึ่งนั่งอยู่ข้าง โจวรุ่ยเสวีย
“ยีนที่สมบูรณ์แบบ พี่ชาย นักฝึกวิชาสามารถเปลี่ยนแปลงยีนได้ ยีนของคุณน่าจะเป็นยีนที่สมบูรณ์แบบด้วยใช่ไหม โอ้ แม้ว่าสิ่งที่เรียกว่าสมบูรณ์แบบจะไม่ใช่ 100% แต่เมื่อถึงตัวเลขหนึ่ง ก็ถือว่าสมบูรณ์แบบได้” โจวรุ่ยเสวียกล่าว
“คอมพิวเตอร์กลางได้อนุมัติให้ออกบัตรประชาชนให้คนๆ นั้นแล้ว” โจวรุ่ยเสวียมองไปที่หลัวโหวแล้วยิ้ม
“จริงหรือ แสดงว่าไม่มีความซ้ำซ้อนแล้วสินะ” เสินเฟยเฟยกล่าวด้วยความยินดี
“ซิเตอร์ คนไหนหรือ” โจวรุ่ยเสวียถามด้วยความสงสัย
“ก็คนที่ให้คุณดูตอนเที่ยงนั่นไง” เสินเฟยเฟยยิ้ม
“อะไรนะ คนนั้นหน้าตาเหมือนคนที่ปล่อยตัว