ยู่นี่ใช้ไม่ได้หรอก”
หลัวโหวหยิบมีดปาออกมาอีกเล่มหนึ่ง ใครจะรู้ว่าคนอื่นๆ ก็อยากได้ด้วย เขาจึงแจกให้คนละเล่ม หลัวโหวถือไว้เองหนึ่งเล่มแล้วพูดว่า “มีดปานี่คมมาก ถ้าเป็นมีดเหล็กธรรมดาคงตัดไม่ขาดหรอก มีดปาพวกนี้คมกว่ามีดเหล็กธรรมดาเป็นสิบถึงร้อยเท่า แต่ฉันคิดว่าเกล็ดของมังกรยักษ์ที่ตายแล้วตัวนี้คงทนอาวุธไฮเทคไม่ไหวหรอก”
พูดจบ เขาก็หยิบมีดเลเซอร์ออกมา และสามารถตัดเกล็ดออกจากด้านหน้าและด้านข้างได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็หยิบดาบเลเซอร์ออกมาและทำเช่นเดียวกัน
“เกล็ดที่ไม่มีเวทมนตร์ป้องกัน สุดท้ายก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของร่างกาย อาจจะไม่ทนความร้อนสูงมากนัก แต่ถ้ามีเวทมนตร์ป้องกัน ก็อาจจะเหมือนชุดป้องกันส่วนบุคคลของพวกเรา ที่สามารถทนต่อการโจมตีทุกรูปแบบยกเว้นอาวุธนิวเคลียร์” หลัวโหวกล่าว
โจวรุ่ยเสวียนึกอะไรขึ้นมาได้จึงพูดว่า “พี่ชาย แล้วมังกรสวรรค์ล่ะ เกล็ดป้องกันของพวกเขาแข็งแกร่งกว่าใช่ไหม เพราะสามารถบินในอวกาศได้ แต่รังสีในอวกาศนั้นรุนแรงมากนะ”
จูเกอเสวียนหัวเราะพลางกล่าวว่า “เสี่ยวเสวียฉลาดจริงๆ สามารถสรุปได้จากปรากฏการณ์เดียว ฉันคิดว่าเกล็ดของมังกรสวรรค์ที่ยังมีชีวิตอยู่น่าจะดีกว่าชุดป้องกันส่วนบุคคลของพวกเราในตอนนี้ ชุดป้องกันของพวกเราตอนนี้คงไม่สามารถเดินในอวกาศได้ใช่ไหมครับ อาจารย์”
หลัวโหวหัวเราะพลางกล่าวว่า “ใช่แล้ว รังสีในอวกาศแรงกว่า ชุดป้องกันส่วนบุคคลของพวกเธอตอนนี้ยังทนรังสีในอวกา
