ศไม่ได้ รอให้ผ่าศพมังกรยักษ์เสร็จ จะให้ชุดป้องกันที่ดีกว่านี้ แต่อย่าเพิ่งเปิดเผยออกไปนะ”
จูเกอเสวียนชื่นชมว่า “อาจารย์ร่ำรวยจริงๆ ครับ”
พูดจบก็ผ่าออกไป
ขณะที่เกล็ดถูกถอดออกทีละแผ่น หลัวโหวก็พูดว่า “เก็บพวกนี้ไว้ ปีหน้าจะเอาไว้ให้รางวัลผู้ชนะการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ แม้จะไม่สามารถป้องกันอาวุธเลเซอร์ได้ แต่แน่นอนว่าสามารถป้องกันการยิงระยะใกล้ของอาวุธจลน์ความแรงปานกลางได้ เช่น ปืนไรเฟิลขนาดใหญ่ แต่น่าเสียดายที่เกราะเกล็ดแบบนี้ยังไม่สามารถลดพลังงานจลน์ที่กระทำต่อร่างกายได้ เพียงแค่ป้องกันไม่ให้ถูกยิงทะลุเท่านั้น ซึ่งแตกต่างอย่างมากกับโล่พลังงานของชุดป้องกันส่วนบุคคลของพวกเรา”
เริ่มลอกหนังแล้ว จูเกอเสวียนหลังจากเดินวนรอบๆ สองสามรอบ ก็รู้วิธีลงมือแล้ว
เขาต้องการลอกหนังมังกรยักษ์ทั้งผืน
เนื้อของมังกรยักษ์ที่ถูกลอกหนังออกปรากฏเป็น “สีชมพูอ่อน” นี่แสดงว่าเนื้อใต้เกล็ดและผิวหนังของสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ยังค่อนข้างบอบบาง กล่าวคือ ถ้าโยนระเบิดธรรมดาที่รุนแรงเข้าไปในท้องของมังกรยักษ์ หนังและเกล็ดของมังกรคงไม่เป็นไร แต่เนื้อภายในร่างกายจะถูกระเบิดเผาจนแหลกละเอียด
พี่สาวถัง หัวเราะคิกคักพลางถามว่า “กินได้ไหม”
หลัวโหวก็หัวเราะพลางกล่าวว่า “เนื้อมังกรที่อาจจะมีอายุหลายพันปีหรือหมื่นปีแล้ว เธออยากกินหรือ”
พี่สาวถัง แลบลิ้นน้อยๆ แล้วพูดว่า “ก็ต้องลองชิมดูสิ นี่มันเนื้อมังกรนะ”
โจวรุ่ยเสวียพูดว่า “พี่ชาย