หลี่เสวี่ยโหรวและหลิวเยียนผิงปรายตามองเขาเพียงชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับไปโดยไม่ปริปากอธิบายใด ๆ พวกนางไม่ใช่คนชอบโป้ปด และในเมื่อไม่ต้องการเปิดเผยความลับของเมิ่งฝาน การนิ่งเสียจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุด
“ศิษย์พี่หลี่ บุรุษท่านนี้คือใครกันแน่ครับ? ใช่ศิษย์แกนกลางหรือไม่ เหตุใดข้าถึงไม่เคยเห็นหน้าเขาเลย?” หวังจิ่วหยวนยังไม่ลดละความพยายาม
เขารู้จักหลี่เสวี่ยโหรวดี เพราะนางเคยเป็นศิษย์ฝ่ายในที่โดดเด่นและมีชื่อเสียงขจรขจาย โดยเฉพาะในหมู่ชายหนุ่มที่เฝ้าฝันถึงนางนับไม่ถ้วน ทว่าศิษย์พี่หลี่นางนี้กลับเย็นชาราวกับน้ำแข็ง ไม่เคยปันใจให้ผู้ใด ทำเอาหัวใจของชายหนุ่มค่อนสำนักต้องแตกสลายไปตาม ๆ กัน
ทว่านาทีนี้ หวังจิ่วหยวนเริ่มจะเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว
มิน่าเล่าศิษย์พี่หลี่ถึงไม่ชายตามองใคร ในเมื่อมี ‘ศิษย์พี่’ ที่เร้นกายอย่างสันโดษ พลังฝีมือเข้าขั้นสัตว์ประหลาด แถมยังมีรูปโฉมหล่อเหลาปานเทพบุตรเช่นนี้อยู่ข้างกาย คนอื่นก็แทบจะพ่ายแพ้ตั้งแต่อยู่ในมุ้งเสียด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่จะลงแข่งเลย แค่คุณสมบัติเบื้องต้นก็สอบตกกันหมดแล้ว!
