อาจารย์ของเขามาถึงสองวันแล้ว แต่ก็ยังไม่ลงมา บ่ายวันนี หลังจากที่เขาทานอาหารเย็นเสร็จ เขาก็นอนพักผ่อนบนเตียงบิน ชมทัศนียภาพที่สวยงามและงดงามของเมืองศักดิ์สิทธิ์ ทันใดนั้นก็พบว่ามียานอวกาศอย่างน้อย 100 เมตร บินเข้ามา เขารู้ว่านี่เป็นยานอวกาศที่ใช้โดยกรรมาธิการสหพันธ์หรือน้องหญิงของอาจารย์ของเขา
ดังนั้นเขาจึงรีบเก็บสิ่งของบางอย่างลงในภาชนะพื้นที่ จากนั้นก็เร่งเตียงบินไปที่ลานวิหารบุรุษ
ไม่นานเขาก็มาถึง พบว่าเป็นน้องหญิงของอาจารย์ของเขาจริง ๆ คนหนึ่งชื่อ เสี่ยวเสวี่ยอีกคนชื่อเถียนจิ้ง
โจวรุ่ยเสวียและเถียนจิ้ง รู้ว่าหลัวโหวมาที่นี่ แต่หลัวโหวไม่ได้กลับไปสองวัน พวกเธออดกังวลไม่ได้ จึงร่วมมือกันมา เมื่อเห็นหลี่เฉิงหยางทั้งสองก็ทักทายเขา หลังจากทักทายเสร็จ พวกเธอก็ถามว่าหลัวโหวเป็นอย่างไรบ้าง หลี่เฉิงหยางชี้ไปที่วิหารดาราและพูดว่าเขายังไม่ลงมา
โจวรุ่ยเสวียบ่นว่า “พวกเราก็ขึ้นไปไม่ได้ เอ๊ะ นี่หลี่ พี่ใหญ่ เขาให้ยาลูกกลอนอะไรคุณบ้างไหม”
หลี่เฉิงหยางหัวเราะพลางตอบ “ให้มาแล้ว ฉันกินไปแล้วด้วย มีผลบ้างเหมือนกัน ฉันยังอยากได้อีกเลย น่าเสียดายที่เขาไม่ได้ลงมา”
