หลี่เฉิงหยางพบว่าท่านแม่ทั้งสองกลับมาอีกครั้งหลังจากผ่านไปสามวัน แต่ท่านอาจารย์ก็ยังไม่ลงมาจากเขา ทิ่ยนจิ้งอดเป็นห่วงไม่ได้ จึงพูดกับโจวรุ่ยเสวียว่า “ช่างเถอะ พวกเรากลับจวนกันดีกว่า ไม่ต้องห่วงหรอก มีเจ้าผลไม้น้อยอยู่กับท่านอาจารย์ ถ้าท่านอาจารย์สลบไป เจ้าผลไม้น้อยจะต้องพาท่านลงมาแน่”
หลังจากท่านแม่ทั้งสองกลับไปหลายวัน หลี่เฉิงหยางก็พบว่าในที่สุดท่านอาจารย์ก็ลงมาจากเขาเสียที ครั้งนี้ดูเหมือนท่านอาจารย์จะยิ่ง “ดูเป็นเซียน” มากขึ้นไปอีก บุคลิกและท่าทางสง่างามราวกับ “หนุ่มรูปงาม” ก็ไม่ปาน
แล้วเขาก็ได้ยินท่านอาจารย์พูดกับเขาว่า “หลี่เฉิงหยาง ข้าทะลุผ่านจุดสูงสุดของขั้นที่ห้าแล้ว เข้าสู่ขั้นที่หกแล้ว และขั้นที่หกตอนนี้ก็ไปได้ประมาณหนึ่งในสิบแล้ว ตอนนี้พลังของข้าสูงถึง 35 แรงม้า”
