ัวโหวคิดแผนร้ายกาจอะไรขึ้นมา จู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา ซิงเฉินจึงต่อว่าว่า “เสี่ยวโห่วจื่อ แกก็รีบ ๆ วิวัฒนาการสิ รอวันที่แกกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งจักรวาล ค่อยว่ากันเถอะ ตอนนั้น พวกเธออาจจะยินยอมทำเรื่องแบบนั้นกับแกก็ได้นะ แต่ตอนนี้ ขอโทษนะ แกมันก็แค่คางคกอยากกินเนื้อหงส์ เหมือนกับลิงตัวผู้ ลิงตัวผู้น่าเกลียด ที่อยากจะทำเรื่องอย่างว่ากับเจ้าหญิงที่สวยที่สุดในวัยแค่ 16 ปี บนโลกของพวกแก”
หลัวโหวฟังแล้วถึงกับคลั่ง โพล่งออกมาว่า “หยุดนะ! ไม่ให้พูดแล้ว! ฉันไม่ใช่ลิงตัวผู้ซะหน่อย!”
พูดจบ ก็โมโหเดินออกจากห้องหนังสือไปอย่างรีบร้อน แต่เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เลยเดินไปที่ระเบียงแทน
ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็กระโดดลงมาจากระเบียงวิลล่าของหลินชิงชิง
วันนี้สาวเจ้าสวมชุดกระโปรงสีสันสวยงาม นั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟา ช่วงนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิของประเทศ C พอดี ผู้หญิงที่รักสวยรักงามบางคนเลยเริ่มใส่กระโปรงกันแล้ว
เมื่อเจอหน้ากัน ก็อดดีใจไม่ได้ แต่หลัวโหวกลับใช้เวลาแค่สามนาที ก็จัดการให้สาวเจ้าขึ้นไปนั่งคร่อมบนโซฟา เขาเปิดกระโปรงของเธอออก ดึงกางเกงชั้นในของเธอลง แล้วเข้าไปในสวรรค์ของเธอ
“ที่รัก ทำไมรีบร้อนแบบนี้ล่ะ?” สาวเจ้าแสร้งทำเสียงออดอ้อนด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย
“ชอบไหม? ฉันชอบ ชิงเอ๋อร์ของฉันที่สุดเลย!” หลัวโหวพูดพร้อมกับยิ้ม
สาวเจ้าได้ยินดังนั้น ก็แสร้งทำเป็นบีบรัดแน่นขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อยว่า “คุณสามีคะ
