บทที่ 69 ชายใจร้าย เจียงผั่วเยว่
สีหน้าของเจียงผั่วเยว่หมองคล้ำลงอย่างถึงที่สุด สำหรับยอดอัจฉริยะผู้มีความทะนงตนเทียมฟ้าเช่นเขา เหตุการณ์ในวันนี้มิต่างอะไรกับการถูกลากลงมาตบหน้ากลางสาธารณชน
เขามิอยากเชื่อว่าหยางอี้ฟางจะอยู่เพียงระดับ ‘รวมแกนดาน’ และมิอาจยอมรับได้ว่าจะมีผู้ใดในระดับเดียวกันที่เหนือล้ำกว่าตนเองถึงเพียงนี้ ทว่าเขาก็ล่วงรู้ดีว่าท่ามกลางสายตาคมกริบนับพันคู่บนยอดเขาซู่ซันแห่งนี้ หยางอี้ฟางย่อมมิมีทางโป้ปดมดเท็จ เพราะคำลวงใด ๆ ย่อมถูกเปิดโปงได้ในชั่วพริบตา
ในเมื่ออีกฝ่ายกล้ายืนยันด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ย่อมหมายความว่าเป็นสัจจะความจริงอย่างแน่นอน
ยอดฝีมือระดับรวมแกนดาน กลับสามารถบรรลุถึงขั้น ‘จิตวิญญาณกระบี่’ ได้ ทว่าตนเองกลับไปโอหังท้าทายเขาอย่างน่าขัน เจียงผั่วเยว่กำหมัดแน่นจนสั่นระริก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นประกาศด้วยน้ำเสียงหนักแน่นราวกับจะสลักลงในจิตวิญญาณ “ในระดับรวมแกนดาน ข้าก็จักต้องเข้าถึงวิถีแห่งจิตวิญญาณกระบี่ให้จงได้!”
หยางอี้ฟางยังคงมีสีหน้าเฉยเมย มิได้เอ่ยตอบคำท้าทายนั้นแม้เพียงครึ่งคำ เขาเพียงหมุนกายเดินลงจากเวทีทงเทียนไปอย่างเงียบเชียบดุจเงา
