หากมิใช่เป็นเพราะที่นี่คือหน้าหอคัมภีร์ที่มีผู้คนพลุกพล่าน หากเป็นสถานที่ลับตาคน เมิ่งฝานมิกล้ารับประกันเลยว่าเขาจะยับยั้งชั่งใจมิให้ปลิดชีพเจ้าคนโฉดผู้นี้ทิ้งเสียตรงนั้นได้หรือไม่!
เมิ่งฝานในอดีตนั้น แม้แต่ในความฝันเขาก็มิเคยคิดว่าวันหนึ่งตนเองจะมีความรู้สึกอยากสังหารผู้อื่น ทว่าหลังจากผ่านการเคี่ยวกรำในเทือกเขาเทียนซิน สังหารอสูรร้ายมานับไม่ถ้วน จนสองมืออาบชุ่มไปด้วยโลหิต ความยำเกรงต่อชีวิตของเขาก็เริ่มแปรเปลี่ยนไป
ยิ่งพลังฝีมือกล้าแกร่งขึ้น ความเกรงกลัวต่อความตายก็น้อยลง หากเป็นเมื่อก่อนมีคนคิดฆ่าเขา เมิ่งฝานคงทำได้เพียงคิดจะไปรายงานสำนักเพื่อขอความคุ้มครอง แต่บัดนี้ หากมีใครกล้าคิดร้ายหมายชีวิตเขา เมิ่งฝานจะเลือกเป็นฝ่ายลงมือก่อนทันที!
พึ่งพิงตนเอง ย่อมดีกว่าร้องขอวาสนาจากผู้อื่น!
การเปลี่ยนแปลงทางจิตใจเช่นนี้เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงมิได้ และเมิ่งฝานก็มิได้มองว่ามันเป็นเรื่องเลวร้ายอันใด สำหรับเฉียนเล่อฉือผู้นี้ เขาเลิกเกรงกลัวมานานแล้ว เพราะไม่ว่าจะเป็นพลังฝีมือส่วนตัวหรือเบื้องหลัง เขาก็หาได้ด้อยไปกว่าอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย
