่งแย่ลงไปอีกเมื่อเธออยู่ในห้อง
“ฉันจะกลับมา ฉันแค่ต้องไปทำความสะอาดตัวหน่อย” แวมไพร์หนุ่มพูดขณะที่ปิดประตู เมื่อเขาปิดประตู สวิตช์ไฟอัตโนมัติก็เปิดขึ้น และในที่สุดเธอก็สามารถมองเห็นภายในห้องได้
ยกฝ่ามือขึ้นมาใกล้ใบหน้า ตอนนี้เธอเห็นแล้วว่าความรู้สึกเปียกๆ นั้นคืออะไร…มันคือเลือด มองขึ้นไปในห้อง เธอเห็นศพสองศพอยู่ข้างในที่ถูกโยนไปที่มุมห้อง และเลือดเต็มไปหมดบนผนัง
“ไม่… ไม่…” เคธี่ร้องลั่น ในฐานะนักสืบ เธอเคยเห็นสถานที่เกิดเหตุอาชญากรรมมาพอสมควร และบางคนอาจจะไม่เชื่อในสิ่งที่เธอเคยเห็น แต่นี่มันแตกต่างออกไป เธออยู่ในสถานการณ์ที่เธอติดอยู่กับฆาตกร และอาจจะเป็นตาของเธอที่จะต้องตายต่อไป
เธอใช้เวลาสักพักกว่าจะปรับตัวเข้ากับทุกสิ่งได้ และเธอก็อาเจียนออกมาเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เธอต้องตั้งสติให้ได้ มองดูศพทั้งสอง หนึ่งในนั้นดูเหมือนจะเสียชีวิตมานานแล้ว ส่วนอีกศพ ดูเหมือนจะเพิ่งเสียชีวิตไม่นาน
บางที ทันทีที่คนที่สองเสียชีวิต แวมไพร์ก็ไปเลือกคนอื่น มันยากสำหรับเธอที่จะคิดอย่างถูกต้อง แต่เธอรู้ว่าเธอจะต้องใช้สมอง ทำไมแวมไพร์คนนี้ถึงเลือกคนเหล่านี้? แม้แต่ฆาตกรต่อเนื่องก็ยังมีเหตุผล มีความหมกมุ่น และถ้าเธอรู้ว่าทำไม เธออาจจะใช้สิ่งนั้นให้เป็นประโยชน์กับตัวเองได้
ฉีกเสื้อผ้าส่วนหนึ่งออกมา เธอใช้ปิดปากและจมูก ทำให้กลิ่นพอจะทนได้มากขึ้นสำหรับเธอ มองดูศพ เธอหวังว่าจะเจออะไรบางอย่าง
‘ทั้งคู่เ