บทที่ 41 คงมิใช่เทพเซียนจุติลงมาเกิดใหม่กระมัง
ภายหลังจากที่เมิ่งฝานบรรลุแจ้งใน ‘เจตจำนงกระบี่สังหารอสูร’ ความเข้าใจที่เขามีต่อเพลงกระบี่บทนี้ก็พลันก้าวกระโดดสู่ระดับที่เหนือชั้นกว่าเดิมอย่างสิ้นเชิง
ตามสัตย์จริง หากในเพลานี้เมิ่งฝานมีโอกาสได้ออกไปกวัดแกว่งกระบี่ปลิดชีพพวกอสูรร้ายสักสองสามตน ความหยั่งรู้ของเขาคงจักลุ่มลึกพิสดารยิ่งขึ้นไปอีก! ทว่ายามนี้ยังมิใช่จังหวะเวลาที่วาสนาจักพาให้เขาได้ออกไปสำแดงฝีมือภายนอก
เมิ่งฝานเยื้องกรายกลับลงมายังโถงชั้นหนึ่งของหอศาสตรา เพื่อทำหน้าที่ชี้แนะกระบวนท่ากระบี่ให้แก่หลิวเยียนผิงสืบต่อ
ในใจของเมิ่งฝานแอบลอบดำริว่า หากตนสามารถนำกระบี่ปราบอสูรมาให้หลิวเยียนผิงได้ใช้หยั่งรู้ด้วย ผลลัพธ์ที่ได้จักดีงามกว่านี้เพียงใดหนอ?
ทว่าความคิดนั้นก็เป็นได้เพียงมโนภาพชั่ววูบเท่านั้น…