ิ์’ เช่นหลิวเยียนผิงด้วยแล้ว แรงต่อต้านในใจของนางย่อมรุนแรงเป็นพิเศษ!
“ยิ่งพวกเขากีดกันข้าเพียงใด ข้าก็ยิ่งต้องออกไปให้ได้ ข้าหาใช่สัตว์เลี้ยงในเรือนชานของใครไม่ ข้าจักมิยอมให้พวกเขาได้สมใจเด็ดขาดขอรับ!” หลิวเยียนผิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง
ทว่าลำพังตัวนางจักให้ฝึกปรือเพลงกระบี่สังหารอสูรให้แตกฉานภายในสามวันด้วยตนเองนั้น ย่อมเป็นเรื่องที่เพ้อฝันเกินจริง นางจึงนึกถึงเมิ่งฝานขึ้นมาในทันใด
นั่นเพราะนางได้ประจักษ์ในความสามารถอันลี้ลับเหนือมนุษย์ของเมิ่งฝานมานับครั้งมิถ้วน!
โดยเฉพาะความจัดเจนในวิถีกระบี่ที่หาตัวจับยาก
นางเชื่อมั่นว่าหากมีเมิ่งฝานคอยชี้แนะชักนำ นางอาจจะมีวาสนาฝึกปรือเพลงกระบี่สังหารอสูรได้สำเร็จภายในสามวันจริง ๆ
“ศิษย์พี่หลิวขอรับ เพลงกระบี่สังหารอสูรบทนี้ ข้าเองก็มิเคยได้สัมผัสผ่านตามาก่อน เรื่องนี้เห็นทีจะ…” เมิ่งฝานแสร้งทำสีหน้าลำบากใจ
ทว่าถ้อยคำของเขายังมิทันจบสิ้น หลิวเยียนผิงก็เอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยท่าทีเด็ดเดี่ยว
“เพียงแค่เจ้าสามารถเคี่ยวกรำข้าให้บรรลุเพลงกระบี่สังหารอสูรได้ภายในสามวัน ข้ายินดีมอบ หินวิญญาณหนึ่งร้อยก้อน เป็นค่าตอบแทนในทันที!”
หลิวเยียนผิงสำแดงอานุภาพแห่งความมั
