การฝึกปรือคัมภีร์สองเล่มพร้อมกันนั้น มิใช่เพียงเรื่องของการแยกโสตประสาทเพื่อคุมจิตเป็นสองส่วน ทว่ามันคือการใช้สังขารเพียงหนึ่งเดียวเพื่อรับคุณประโยชน์ถึงสองทางในคราวเดียว!
ช่างลี้ลับและพิสดารเหนือคำบรรยายยิ่งนัก!
ทว่าเมิ่งฝานนั้นเริ่มคุ้นชินกับความพิสดารที่เกิดขึ้นกับร่างกายตนเองเสียแล้ว มิว่าจะอย่างไรนี่ก็นับว่าเป็นเรื่องดีประเสริฐยิ่ง
การบ่มเพาะคัมภีร์วิชาสองสายไปพร้อมกัน ผสานกับฤทธิ์โอสถรวมปราณหนึ่งเม็ด วารีรวมวิญญาณอีกหนึ่งหยด และอาศัยพลังจากรากฐานกระบี่เข้าหนุนเสริม… ความเร็วในการรุดหน้าของเมิ่งฝานยามนี้ หากจะเปรียบว่ารวดเร็วปานกัมปนาทเลื่อนลั่นก็มิใช่คำกล่าวที่เกินจริงแต่อย่างใด
รุ่งเช้าวันต่อมา ณ ยามโฉ่ว เมิ่งฝานเร่งรุดไปยังชั้นสองของหอศาสตราอีกครา
ท่านผู้เฒ่าหลินเริ่มชี้แนะข้อสงสัยในการฝึกปรือให้แก่เขา ส่วนใหญ่เป็นคำถามเกี่ยวกับ ‘ร่างแท้จ้าวพิภพ’ และวิชาท่าร่าง ‘วายุโชยปุยนุ่น’ รวมถึงข้อติดขัดเล็กน้อยใน ‘คัมภีร์ปราณบริสุทธิ์แปรสภาพอสนี’
ทว่าในส่วนของเพลงกระบี่อสนีบาตนั้น เมิ่งฝานกลับมิได้เอ่ยปากขอคำชี้แนะจากท่านผู้เฒ่าหลินเพิ่มเติมเลยแม้แต่น้อย
