บทที่ 34 แท่งศิลาเทพกระบี่ สิบวันสิบคืน
“การปรากฏตัวของเจ้า ทำให้ข้ามองเห็นความหวังอีกครั้ง”
“ความจริงแล้ว ครั้งแรกที่เจ้าก้าวเข้าสู่หอศาสตรา ข้าหาได้ให้ความสำคัญกับเจ้าไม่ เพราะรากปราณของเจ้านั้นเป็นเพียงรากปราณระดับขยะ”
“ข้าถึงกับคาดการณ์ไว้ว่า เจ้าอาจจะเอาตัวรอดในสถานที่แห่งนี้ได้ไม่ถึงหนึ่งเดือนเสียด้วยซ้ำ”
“ทว่าเจ้ากลับทำให้ข้าประหลาดใจอย่างยิ่ง”
“แม้ว่าพื้นฐานรากปราณของเจ้าจะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เป็นรากปราณระดับขยะที่ย่ำแย่ที่สุด แต่ปฏิภาณของเจ้า โดยเฉพาะพรสวรรค์ในวิถีกระบี่นั้น กลับเป็นสิ่งที่ข้ามิเคยพบพานมาตลอดทั้งชีวิต”
“กล่าวได้มิเกินจริงเลยว่า ในสำนักกระบี่ซู่ซันทั้งหมด ไม่มีบุคคลที่สองใดที่มีอุปนิสัยในวิถีกระบี่เทียบเคียงกับเจ้าได้”
“รากปราณที่ด้อยยังพอหาวิธีแก้ไขได้ แต่หากปฏิภาณขัดสน พรสวรรค์ในวิถีกระบี่ตีบตัน นั่นต่างหากคือความมืดมนอย่างแท้จริง”
ท่านผู้เฒ่าหลินกล่าวร่ายยาวอย่างคล่องแคล่ว ทุกถ้อยคำล้วนเปี่ยมไปด้วยความชื่นชมที่มีต่อเมิ่งฝาน
