บทที่ 35 ท่านผู้เฒ่าหลินถ่ายทอดกระบี่ คาถากระบี่สายฟ้าผ่า
ศิษย์พี่หลัวเชื่อมั่นจากก้นบึ้งของหัวใจว่าเมิ่งฝานจะสามารถเอาชนะเขาได้อย่างแน่นอน
เพราะตลอดระยะเวลาที่ได้ร่วมงานกันในหอศาสตราแห่งนี้ เมิ่งฝานได้สั่นคลอนความรู้ความเข้าใจเดิม ๆ ของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า จนทำให้เขารู้สึกเลื่อมใสในตัวศิษย์น้องผู้นี้อย่างลึกซึ้ง
พูดกันตามสัตย์จริง ในยามนี้เขาถึงกับมีความรู้สึกยอมสยบให้แก่พรสวรรค์ของเมิ่งฝานไปบ้างแล้ว
“ศิษย์พี่หลัว ท่านก็อย่าพ่ายแพ้ให้แก่ผู้น้อยอย่างหมดรูปนักเล่า มิเช่นนั้นหากท่านถึงขั้นต้องหลั่งน้ำตาออกมา ผู้น้อยคงลำบากใจแย่ขอรับ” เมิ่งฝานกล่าวหยอกเย้าพลางหัวเราะร่า
…
ในค่ำคืนนั้นเมิ่งฝานมิได้ข่มตานอนแม้เพียงชั่วครู่ เขาใช้เวลาทุกขณะนาทีไปกับการฝึกปรืออย่างบ้าบิ่น
“ข้าดูคนมิผิดจริง ๆ ทองคำแท้ย่อมเปล่งประกายในสักวัน แต่มินึกเลยว่ามันจะรวดเร็วถึงเพียงนี้ เพียงชั่วพริบตาเจ้าก็ถูกยอดคนแห่งสำนักกระบี่ซู่ซันจับตามองเสียแล้ว”
เสียงของหงชี่ดังสะท้อนขึ้นในห้วงคำนึงของเมิ่งฝาน
