ถ้อยคำนั้นอาจฟังดูแล้งน้ำใจไปสักนิด
แต่เมิ่งฝานกลับมีสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที เขาประสานมือพลางกล่าวกับนางว่า “ศิษย์พี่หญิงหลิวโปรดวางใจ ข้าจะทุ่มเทจนสุดความสามารถแน่นอน!”
ในใจของเขาคิดเพียงว่า… จะทำให้ใครผิดหวังก็ได้ แต่จะทำให้ ‘เทพธิดาผู้มั่งคั่ง’ ท่านนี้ผิดหวังมิได้เด็ดขาด!
หลังจากหลิวเยียนผิงชำระค่าธรรมเนียมหินวิญญาณหนึ่งร้อยก้อนอย่างปวดใจ เมิ่งฝานก็สาวเท้าเข้าสู่เบื้องหน้าของศิลาเทพกระบี่
ศิลามหึมาแผ่นนี้มีขนาดใหญ่โตจนดูประหนึ่งกำแพงยักษ์ที่ขวางกั้นความลับแห่งสวรรค์ วิธีการหยั่งรู้นั้นเรียบง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ เพียงแค่ทาบฝ่ามือลงไปบนพื้นผิวศิลาก็เพียงพอแล้ว
หนึ่งร้อยก้อนหินวิญญาณต่อหนึ่งชั่วยาม… ทุกลมหายใจล้วนเป็นเงินเป็นทอง เมิ่งฝานไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่เสี้ยววินาที เขาขยับเข้าใกล้แผ่นศิลา ทรุดตัวลงนั่งขัดสมาธิในท่าเตรียมพร้อม จากนั้นจึงค่อย ๆ วางฝ่ามือลงบนพื้นผิวที่เย็นเยียบของศิลาเทพกระบี่
วินาทีต่อมา เมิ่งฝานหลับตาลงอย่างสงบนิ่ง
ทว่าชั่วพริบตาที่ฝ่ามือสัมผัสกับพื้นผิวศิลา จิตวิญญาณของเขาก็ถูกจู่โจมด้วยกลิ่นอายกระบี่อันคมกล้าไร้เทียมทาน มันมหาศาลและกว้างใหญ่ไพศาลราวกับมหาสมุทรที่ไร้ก้นบึ้ง
