บทที่ 27 ศิลาเทพกระบี่ภายในวิหารเทพกระบี่
เมิ่งฝานจดจ่อสมาธิทั้งหมดไปที่การร่ายรำกระบี่เบื้องหน้า มิต้องสงสัยเลยว่าวิชากระบี่นี้ลึกล้ำและแข็งแกร่งเพียงใด เพราะมันคือยอดวิชาที่รังสรรค์ขึ้นจากน้ำมือของท่านผู้อาวุโสโดยแท้
ทว่าสำหรับ หลี่ฉางชิง เห็นได้ชัดว่าเขายังฝึกปรือวิชานี้ได้ไม่ถึงขั้นบรรลุขีดสุด
อย่างน้อยในสายตาของเมิ่งฝาน เขามองเห็นจุดบกพร่องถึงสามแห่งในเพลงกระบี่ของหลี่ฉางชิงตั้งแต่การประลองรอบแรก และเมื่อเข้าสู่การประลองรอบที่สอง เขาก็พบช่องโหว่เพิ่มขึ้นอีกสองจุด
เมิ่งฝานพาสาวน้อยหลิวเยียนผิงหลบออกมายังที่รโหฐานอีกครั้ง เพื่อถ่ายทอดเคล็ดลับในการรับมืออย่างเร่งด่วน
“เจ้าไม่เคยฝึกปรือ ‘ดาบจิ่งเทา’ มาก่อนไม่ใช่หรือ?” หลิวเยียนผิงเอ่ยถามด้วยความฉงน เมื่อเห็นเมิ่งฝานพาเธอกลับมาติวเข้มอีกรอบ
เมิ่งฝานตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า “ข้าอาจไม่เคยฝึกดาบจิ่งเทา แต่นั่นมิได้หมายความว่าข้าจะมองไม่เห็นจุดอ่อนในเพลงดาบของเขา”
“ข้าพบช่องโหว่ห้าจุดในกระบวนท่าดาบที่เจ้าสามารถชิงลงมือได้ ฟังให้ดี!”
เมิ่งฝานร่ายยาวถึงจุดบกพร่องและวิธีการแก้ทางอย่างไหลลื่นและแม่นยำ ทำเอาหลิวเยียนผิงถึงกับยืนตะลึงงัน
