ดวงตาของศิษย์พี่หลัวเบิกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า เพราะคำพูดแต่ละคำที่หลุดออกมาจากปากเมิ่งฝานนั้นมันฟังดูเหลือเชื่อเกินกว่าที่สามัญสำนึกจะรับไหว
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ… ศิษย์พี่หลัวมองออกว่าเมิ่งฝานไม่ได้ล้อเล่น และไม่ได้กำลังโป้ปดมดเท็จแม้แต่น้อย
เขาต้องนิ่งเงียบไปนานแสนนาน เพื่อพยายามกดข่มจิตใจอันว้าวุ่นให้กลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง
กระบี่หงชี่เล่มนี้คือศาสตราที่เปี่ยมด้วยรังสีอาฆาตรุนแรงที่สุดเล่มหนึ่งในหอศาสตรา และในฐานะ ‘กระบี่วิญญาณ’ มันย่อมถือเป็นสุดยอดอาวุธระดับแถวหน้าอย่างแท้จริง
เผลอ ๆ บรรดาอาวุธบนชั้นสองของหอศาสตราหลายเล่ม ยังอาจจะมีอานุภาพด้อยกว่ามันด้วยซ้ำ!
แต่ประเด็นที่น่าตกใจที่สุดคือ… กระบี่หงชี่ที่เคยเย่อหยิ่งและไม่เคยก้มหัวให้ใคร กลับมาเป็นฝ่ายยอมศิโรราบและขอติดตามเจ้าหนุ่มระดับฝึกปรือขั้นที่ 1 อย่างเมิ่งฝานเนี่ยนะ!?
แม้ศิษย์พี่หลัวจะตระหนักมาตลอดว่าเจ้าหนุ่มเมิ่งฝานผู้นี้มีดีซ่อนอยู่ไม่น้อย แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าก็ยังสร้างความสั่นสะเทือนให้แก่จิตใจของเขาอย่างรุนแรง
