บทที่ 21 ร่างกระบี่เทพกำเนิด… สังหารเซียนได้ดั่งมดปลวก!
หงชี่คลี่ยิ้มบาง ๆ ดวงตาคู่สวยคู่นั้นทอประกายหยั่งรู้
“เจ้าหนุ่ม… เจ้าแอบดูดซับต้นกำเนิดกระบี่อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แม้เจ้าจะนำมันไปแปรเปลี่ยนเป็นพลังเพื่อฝึกปรือวรยุทธ์จนหมดสิ้น ทว่าในทุกครั้งที่กระบวนการนั้นเกิดขึ้น ร่างกายของเจ้ากลับได้รับการหล่อหลอมและชำระล้างอย่างช้า ๆ”
“เมื่อกาลเวลาผ่านไป… หยดน้ำย่อมทะลวงศิลา ร่างกายของเจ้าจะเกิดการวิวัฒนาการอย่างถึงรากถ้วน จนในที่สุดจะจุติเป็น ‘ร่างกระบี่เทพกำเนิด’ เมื่อถึงวันนั้น… รากปราณระดับขยะที่เจ้ากังวลนักหนา จะยังมีความหมายอะไรอีกล่ะ?”
‘ร่างกระบี่เทพกำเนิด’ งั้นหรือ?
ทันทีที่ได้ยินนามอันแปลกประหลาดนี้ เมิ่งฝานก็แสดงความประหลาดใจออกมาอย่างปิดไม่มิด
เขาไม่เคยได้ยินชื่อเรียกขานนี้มาก่อนในตำราเล่มใด แต่มันกลับฟังดูเปี่ยมด้วยอานุภาพที่สั่นสะเทือนฟ้าดินได้
“ร่างกระบี่เทพกำเนิดที่เจ้าว่า… มันคือสิ่งใดกันแน่?” เมิ่งฝานเอ่ยถามด้วยความกระหายรู้
“ขีดจำกัดของมนุษย์มิได้ตัดสินกันเพียงแค่รากวิญญาณเท่านั้น แต่มันยังรวมถึง ‘กายา’ ด้วย!”
