บทที่ 22 กระบี่หงชี่สยบแทบเท้า พลังรบพุ่งทะยานสุดขีด!
หากจะบอกว่าเมิ่งฝานออกไปประลองกับยอดฝีมือจนกระบี่หักสะบั้นลง นั่นยังเป็นเรื่องที่พอจะทำใจเชื่อได้บ้าง
ทว่าเจ้าเด็กนี่เพิ่งจะเลือกกระบี่ไปเมื่อคืน ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าพ้นหอศาสตรา หรือออกไปขยับเขยื้อนร่างกายที่ไหนเลยด้วยซ้ำ แต่กลับทำกระบี่หักเป็นสองท่อนเสียแล้ว…
นี่มันจะพิลึกพิลั่นเกินไปแล้ว!
เมิ่งฝานเอ่ยอธิบายด้วยสีหน้าเจือความเขินอายเล็กน้อย “ศิษย์พี่หลัว… ความจริงแล้วที่กระบี่ภูเขาทองแดงหักสะบั้นเช่นนี้มิใช่ฝีมือข้าหรอกครับ แต่เป็นเพราะเจ้ากระบี่หงชี่เล่มนี้ต่างหากที่ลงมือ”
สิ้นคำพูดของเมิ่งฝาน ศิษย์พี่หลัวถึงเพิ่งสังเกตเห็นกระบี่สีแดงชาดที่เหน็บอยู่ข้างกายชายหนุ่ม
สีแดงที่เด่นชัดปานโลหิต…
‘กระบี่หงชี่!!!’
ศิษย์พี่หลัวตกตะลึงจนแทบสิ้นสติ เขาจ้องมองเมิ่งฝานสลับกับกระบี่เล่มนั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เมิ่งฝานจึงเริ่มอธิบายต่อ “เมื่อวานข้าเลือกกระบี่ภูเขาทองแดงไปใช้ แต่พอตื่นเช้ามากลับพบว่ามันถูกกระบี่หงชี่ฟันจนหักไปเสียแล้ว แถมกระบี่หงชี่เล่มนี้ยังแสดงเจตจำนงที่จะติดตามข้า เพื่อเป็นกระบี่คู่กายให้จงได้”