“สิ่งที่ท่านกล่าวมานั้นเป็นเพียงความเป็นไปได้อย่างหนึ่งเท่านั้น ตัวข้าอาจจะไปไม่ถึงจุดที่บรรลุ ‘ร่างกระบี่เทพกำเนิด’ ก็ได้” เมิ่งฝานเอ่ยแย้งด้วยความถ่อมตัว
หงชี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น “ต่อให้เป็นเพียงความเป็นไปได้ที่ริบหรี่ แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่ข้าจะฝากชีวิตไว้กับเจ้า อย่างน้อยคนอื่นในสำนักแห่งนี้… ก็หามีใครมีความเป็นไปได้เช่นนั้นไม่!”
เมิ่งฝานพยักหน้าเงียบ ๆ หลักการนี้เขาย่อมเข้าใจดี
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจยิงคำถามสำคัญ “ในเมื่อเจ้าสมัครใจจะติดตามข้า ย่อมต้องมีจุดประสงค์บางอย่างแฝงอยู่… บอกมาเถิด เจ้าต้องการสิ่งใดจากข้ากันแน่?”
เรื่องนี้ต้องคุยให้กระจ่าง มิเช่นนั้นเมิ่งฝานคงไม่อาจข่มตาหลับได้อย่างสนิทใจ เพราะ ‘หงชี่’ นั้นทรงพลังเกินไป ดาบเล่มนี้เปรียบเสมือนมัจจุราชที่คอยคุกคามชีวิตของเขาได้ทุกเมื่อ!
หงชี่คลี่ยิ้มขื่นพลางเอ่ย “เจ้าไม่จำเป็นต้องระแวงข้าถึงเพียงนั้น ในเมื่อข้ายินดีติดตามเจ้า ก็เท่ากับข้ายอมรับเจ้าเป็นนายเหนือหัว จากนี้ไปข้ามีแต่จะคอยช่วยเหลือเจ้า มิคิดร้ายต่อเจ้าอย่างแน่นอน”
เมิ่งฝานส่ายหัวช้า ๆ แววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของนาง
